Herkesin, her zaman, her yerde karşısına çıkabilen, çoğu zaman fark bile yaratmayan sıradan insanların halleri, acıları, telaşları, kaygıları, yoksunlukları kelimenin tam anlamıyla ağzıma sıçıyor benim.
İnsanlarla birlikteyken iyi hissetmem kendimi. Benden uzak şeylerden söz ediyorlar, benim duymadığım heyecanlar duyuyorlar. Ama onlarla birlikteyken kendimi güçlü hissediyorum. Şöyle düşünüyorum: Onlar bütünün küçücük parçaları ile hayatlarını sürdürebiliyorlarsa, ben de sürdürürüm.
Charles Bukowski