Seri çok güzel bir şekilde sonlanıyor ancak benim bahsetmek istediğim konu bu son kitabın, serideki diğer 2 kitaba göre özensiz bir şekilde hazırlanmasıydı. Bu kadar imla hatasının bulunmasını Akılçelen yayınlarına yakıştıramadım pek.
İkinci kitabın ilk kitabın yanında sönük kalacağını düşünmüştüm. Ki aslında bu düşüncemde yanılmadım. Aslında bu durumun sorumlusu, ilk kitapta yapılan fedakarlığı (ilk kitabı okuyanlar bilir) gereğinden fazla yüceltmem olsa gerek... Yoksa kitap gayet entrika dolu ve sonu da ilk kitaptan daha etkileyiciydi bana göre.
İlk kitabı okuduktan sonra benim gibi "ilki gibi olmaz, tadında bırakayım" diye düşünerek bu seriyi bekletirseniz hata yaparsınız zira ben 3. kitaba başladım bile çoktan. Aynı hatayı bir kere daha tekrarlayamam.
İnsanların parmaklara benzetilmesinden sonra geçen bir muhabbet:
- Çok yakından bakıldığında bir elin parmakları ayrı ve yalnızlarmış gibi görünebilir ama doğru açıdan bakıldığı zaman anlaşılır ki onlar çok daha büyük bir şeyin parçasıdır. Ve tam anlamıyla onlar Bir'dir.
+ Tamam da niye sen pahalı yüzük takan parmak oluyon da, ben tırnaa kırık serçe parmak oluyom?
