Brent Weeks'in iyi bir yazar olduğunu Gece Meleği Üçlemesi hakkında yapılan yorumlardan biliyorum ama o seriye başlamamıştım hiç çünkü Artemis Yayınları serinin devamını çıkarmamıştı. İthaki tarafından basılan bir serisini görünce balıklama atladım kitaba.
Hikaye aslında benim için hayal kırıklığı ile başladı çünkü tahmin ettiğim ve olmasını istemediğim bir şey gerçekleşti kitabın başlarında (bunun ne olduğunu yazımın sonunda belirttim). Buna rağmen hikayenin örgüsü çok güzel kurgulanmış. Entrikalar ve olayların birbirine bağlanması gayet güzeldi ve aslında daha büyük olayların bizi beklediğinin alttan alttan verilmesi yüzünden bu kitabı Sissoylu'nun ilk kitabına benzettim biraz da.
Çevirisi güzeldi. Büyü sistemini anlamakta zorlandım biraz ama bu benim aptallığımdan kaynaklanıyor olabilir. Yapılan büyülerin cisme dönüşme arasında maddeleşen "Lüksin" denen şeyi hayalimde bir türlü canlandıramadım.
*************************************************
Yazının aşağısında beni kitaptan biraz soğutan şeyi yazıyorum. Sürprizbozanlı o kısım. Kitaba başlamayı düşünenler okumasın yazının geri kalanını:
Savaşılan kardeşin öldürülmeyerek, hapsedilmesi konusunu görünce "Demir Maskeli Adam gibi değildir umarım" diye aklımdan geçti. Daha önceden yapılmış olması yüzünden bunun gerçekleşmemesini istemiştim ama hikayede bunu görünce biraz soğumuştum kitaptan. Yine de üstte dediğim gibi hikaye gayet iyi toparlanmış. O yüzden, kitabı okudukça bu kısım aşırı batmadı bana.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Güzel işlenmiş bir serinin ilk kitabı. "Gereksiz" olarak görebileceğim bir sürü karakter bulunmuyor ve bu yüzden hem anlatım bakımından hem de hikaye bakımından akıcılığı iyi olan bir eser ortaya çıkmış bence.
Özellikle yazarın bazı önemli konuların cevabını vermiş olması, ucu açık bir şey pek bırakmamış olması hoş bir detay oldu benim için.
Ayrıca çevirisi de gayet iyiydi.
Klasik bir Sanderson kitabı. Harika başlıyor ve öyle de bitiyor. Romanı okurken aklınızda oluşan bütün soru işaretleri cevabını buluyor. Ara ara durağanlaşma yaşanıyor hikayede ama bunun uzun sürmesine izin vermiyor yazar. Ayrıca Sanderson'ın eserleri arasında gördüğüm en iyi çeviriye sahip olan kitaptı.
Tek kötü olan şey, bizim bu kitabı fırtınaışığı serisinin 2. kitabından önce okumamız gerektiği gerçeği ama basım tarihi yüzünden maalesef bu mümkün olmadı.
Bu cümlemden sonra yazacağım fırtınaışığı'nın 2. kitabı hakkında çok belli etmeyeceğim bir sürprizbozan içerir. 2. kitabı okumayanlar devam etmesin okumaya.
Kitabı bitirenler eminim benim gibi kitaptaki bir karakterin diğer seride ne yaptığına bakacaktır. Ve bu kitabı "Parlayan Sözler"den önce okusaydık, o kitabın sonunda yaşanan bir olaya daha fazla şaşırıp, anlam verebilirdik. Bu yüzden kötü oldu.
Her ne kadar bazı şeyler havada bırakılmış olsa da, Brain McClellan'ın yazdığı ilk seri olduğu için güzel bir final yaptı bence. Ama ivmenin birinci ve ikinci kitaba göre daha düşük olduğunu belirtmem lazım. Buna rağmen seriye genel olarak baktığımda hikayesinin tatmin edici olduğunu söyleyebilirim.
Sanırım burada ilk defa okuduğum bir kitaba bu kadar düşük bir oy verdim. Özgün şeylere çok az denk geldiğim için notunu kırdım. Aslında kitabı okurken Game of Thrones ve Shingeki no Kyojin tadı almak biraz hoş olsa da dediğim gibi, yaratılan dünyada öyle çok aşırı bir yenilik göremediğim için notunu buradan kırıyorum. Kitapta var olan bir ırk bile gerçek hayattaki bir ırka fazlasıyla benzediği için yazarın hayal gücünü sorgular oldum baya.
Bunun dışında romanın akıcı bir dili olduğunu söyleyebilirim. Olay döngüsünü gereksiz yere dallandırıp budaklandırmıyor. İyi bir seri, ama çok çok iyi bir seri olduğunu söyleyemem.
