Sensiz bir yarının değersizliğini, çekilmezliğini daha iyi anlıyorum. Huzur seninle kayboluyor, bütün sevinçler seninle gidiyor, sensiz bir kanlı gömlek gibi giyiyorum üzerime yaşamayı. Çaresizlik hiçbir zaman sen yanımda olduğun anlardaki kadar kötü ve merhametsiz olmuyor.
Tam bir sessizlik. Öyle bir sessizlik ki adeta sessizliğe dokunabileceğim ve duruyorum. Orada duruyor ve sessizliği dinliyorum. Adeta sessizlik benimle konuşuyor. Ama bir sessizlik konuşamaz ki.