Erva
@ranierva
11 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yenildim ben, unutuldum ve üzgün
değilim inan.
Büyüktü çünkü onların dünya arzusu
Benim otların sesiyle kaplı kalbimden
Söktüm atımı söğüdün gölgesinden
Şimdi yol benim yeniden.
Reklam
Değil burası evimiz, burası da,
olmaz bize ev burası, burası değil, burası değil
diye diye kaç yıl oldu yoldayız.
Ama bizden biri gibi artık bizde
suyu kurumuş bir ağlamak ve
bir rüzgârlı bayır içimizde.
Dirmit kutu kutu evlerin damında tutan karın, insanların acılarına dayanamayıp eridiğini duyunca şaşırdı. onun tuttuğu damlardaki tüm evlerin içini görmesine sevindi. keşke ben de kar olsaydım, dedi. kar yine güldü, ince ince Dirmit'in dudaklarına döküldü, yüzünü okşadı. isterse kar olmadan da bütün evlerin içini görebileceğini söyledi. Dirmit içini çekti. "öyle çok ev var ki!" dedi. gözlerini yumdu. "şiirleri yırtılan başka kızlar var mı?"diye sordu. kar düşüp su oldu. Dirmit gözlerini açıp karı aradı. göremedi. başını buz mavisi göğe kaldırdı. "varsa onları bulacağım" diye bağırdı.
Sayfa 168
