İrem
@rastkalem
Dünya bir roman olsa, önemli bir figüran olurdum
İrem
, 2018 okuma hedefini ekledi.2018 OKUMA HEDEFİ
2/120 kitap - %2 tamamlandı
2 kitap okudu
120 kitap
248 sayfa
2 inceleme
0 alıntı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çünkü... Çünkü... Sözde kızlardan bahsediyorsunuz, sözde kızlardan... Bunlara verilecek en iyi isim bu: Sözde Kızlar!
Yarabbi, tepemizin ucunda bir neslin ahlaki çöküntüsünü görüyoruz...
Ah Mebrure, benim felaketime habersiz koşan binlerce Müslüman kızına bu karanlık odadan haykırabilsem, kısık ve öksürüklü sesimi duyurabilsem. Heyy.. Yollarını şaşıranlar... Vazifelerini unutanlar... Ne yapıyorsunuz? Nereye gidiyorsunuz? Bir adım ileride sizi bekleyen çukurları ve kuyuları görmeden nereye? Nereye?!
Okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Yer yer boğazımı düğümleyen cümleler fazlasıyla oldu. Kitabı ilk aldığımda arkasını okudum, Peyami Safa'nın doğu-batı sorunsalını en iyi işlediği romanlarındandır yazıyordu. İsmine baktım Sözde Kızlar. Düşündüm. 'Hımm.. Muhtemelen bir kız İstanbul'a gidecek orada yaşantısı değişecek onlara özenecek vs vs' Hiç de öyle olmadı. Hemde hiç. Gerçekten doğu-batı sorunsalını şu dönemi izler, görürcesine anlatmış öyle hissettirmiş ki. Bu konu da içimde kalan ama bir türlü kuramadığım bütün cümleler meğer seneler önce kurulmuş. Hayran kaldım, bayıldım.
Aslında anlatmak istemiyorum direk alın ve okuyun demek istiyorum ama biraz düşünce oluşturmak gerekirse kitabın kahramanı esasen Mebrure olarak görünsede bence Mebrure'nin hayatını yaptığı itiraf ve intiharla birden uçurumdan kurtaran ve Sözde Kızlar'ın bütün kirliliğini ortaya seren, okuyucuya kitabın mesajını ileten benimde gönlümü fetheden kahraman sözde Belma özde ise Hatice olmuştur.Babasını bulabilmek için Behiç ve ailesinin maddi desteğine ihtiyacı olduğunu hisseden ve bu borcu yalnızca Behiç ile izdivaç ederek ödeyebileceğini düşünen bir yandan da Anadolu hasretiyle yanıp tutuşan bir Mebrure , hayatını çoktan Behiç'in kirli dünyasında yiyip bitiren bir Hatice ve Hatice'nin Behiçle olan
Anne ve babasının canice öldürülmesine rağmen onları yan yana yatırıp üzerlerini üşümesinler diye örten Küçük Yusuf'tan, Kaymakam Salahattin Bey'in evlat edinip büyüttüğü ve kızına yâr ettiği delikanlı Yusuf'a kadar içinde çokça anlamlar barındıran bir 'hayat' öyküsü diyebilirim.. Kitabın başları bana karmaşık gelse ve nereye gidecek bu kitap dedirtsede bir kısmından sonra yüzümü oldukça şaşkınlık ifadelerine döndüren bir kitap oldu.
Şekil a.
.
Biraz bahsetmek gerekirse, Yusuf Kaymakam Salahattin Bey, eşi Şahinde ve kızı Muazzez ile birlikte bir aile hayatı kurar, ister istemez. Büyüdükçe güzelleşen, yiğitleşen bir delikanlı olmuştur ve nasıl olduğunu anlamadan, bilemeden ağabeylik yaptığı Muazzez'e kendini aşık buluvermiştir. Ve tabiiki üvey annesi Şahinde köyün ileri gelenlerinden(!) başka kimsecikleri kızına layık görmez ve Yusuf ile evliliğine rağmen Muazzez'in hayatını kendi isteği doğrultusunda değiştirebilmiştir.
Kitap beni rüyalarıma girecek kadar etkilemesinin yanı sıra, son bölümü gözümden yaşların düştü düşecek kıvama gelmesine de sebep olmadı değil. Güzel bir romandı. Hisli bir romandı. Ama her şeye rağmen benim aklım hala Kübra da. Bu kitaba puanım 4/5 olmasına rağmen kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Sabahattin Ali'nin okuduğum ilk kitabı, son da olmayacak eminim. Betimlemelerin çok olması beni sıkmaktan ziyade 'acaba ne olacak devamında geçelim geceyi bahçeyi, Yusuf ne oldu Yusuf' dedirtti doğrusu. Ve çokça ters köşe oldum diyebilirim.
