Raziye Öz
@raziye_oz
Hukuk
Eskişehir
21 Ocak 2004
20 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Ramazan Geceleri, 1930 yılında Cumhuriyet gazetesinde yer alan sütun başlığının ismidir. Peyami Beğ bu sütunda, halkın Ramazan ayını nasıl karşıladığını, nasıl eğlendiklerinin tahlil ve tenkitlerine yer vermiştir. Ramazan eğlencelerinde meydana gelen kültür değişiminin üzerinde durmuş, halkın Ramazan gecelerini fırsat bilerek kendilerini dışarı atmasını mübarek ayın muhtevasına ve ulvîliğine uygun olmadığını dile getirmiştir. Nefis terbiye etmeyi amaçlayan bu ayda iftar sonrası yeme içmelerin aşırılığını eleştirmiştir. Yazılarının büyük kısmını Ramazan gecelerine konu olan Orta oyunu, Karagöz, Meddah, sinema, tiyatronun eleştirileri oluşturuyor. Kitaba dair eleştirim ise kitabı derleyenlerin adı geçen her kurum, sanatçı, yazar, bina hakkında uzun dipnotlara yer vermesidir. Bu dipnotlar okuyucuyu aydınlatma amacıyla yazılmış olsa da bazılarının kalabalık oluşturduğunu düşünüyorum.
Bu kitabı Ramazan ayında okumak anlam değer dünyamızı şekillendirmesi açısından oldukça faydalı olacaktır.
Ramazanımız mübarek olsun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Emine Işınsu; Atlıkarınca romanında birden fazla içtimaî meseleyi ele almış ve bu meseleleri her yönüyle tahlil ederek görüşlerinin roman karakterleriyle okuyucuya tesir etmesini sağlamıştır. Romanın en güzel yanı birbirinden çok farklı diyebileceğimiz konuları "insan fıtratı" bağlamında ele almasıdır. Bu durum bir bütünün parçalarını tıpkı insanın kendi hayatındaki parçalarını bir arada yaşaması gibi karmaşık ama bir o kadar da belli bir zaman silsilesinde olduğunu kitabın sona ermesiyle hissettiriyor. Esasında Merve'nin aşkı için 'mücadelesi' amcasının YÖK başkanlığı için verdiği mücadeleden farksızdır çünkü ikisinde de yalnızca elde etme hırsı vardır. Diğer taraftan Mehtap'ın kendisini olduğundan daha farklı, zengin gösterme çabası yine Zeki'nin siyaset için yaptıklarından çok farklı değildir. Tekrar ifade etmek isterim ki karakterler özenle tahlil edilmiş, her biri farklı meseleyi mükemmel bir şekilde yansıtmayı başarmıştır. İnsanın, zaaflarından oluşan hatta çoğunlukla zaaflarının esiri olan bir mahluk olduğu çok güzel işlenmiştir.
Ancak kitabın işlediği konuların yoğun ve roman karakterlerinin çok fazla olması 200 sayfalık bir romanı okumayı zorlaştırdığını düşünüyorum. Buna rağmen Emine Işınsu'nun bizi çıkardığı bu güzel, uzun yolculuk için minnettarım. Rahmetle...
Puan vermedi
Beğenmeyerek de olsa kitabın sonuna kadar okumayı çok istedim fakat anca yarılayabildim. Anladığım kadarıyla Peyâmi Bey, Attilâ'nın yanlızca "geçtiği yerde ot bitmez" ve savaşçı yönünün anlatılmasından rahatsız olup onun da bir kalbi olduğunu vurgulamak istemiş ve olaylara biraz daha romantik bakmayı tercih etmiş. Yazar diğer romanlarında aşk temasını gayet başarılı bir şekilde işlerken bu romanda da aynı başarıyı göstermeye çalışmış muhtemelen fakat konu buna pek müsait değil. Elbette askerlerin, savaşçıların da bir takım insani duyguları olduklarının biz de bilincindeyiz, ama onları kahramanlıkları, güçleri ile anmayı ve anlatmayı daha doğru buluyorum. Kitabın bu yönünden ziyade bir de hiç kullanılmayan kelimelerle sıklıkla yer vermesi romanı iyice okunmaz kılıyor. Umarım okuyacağım bir sonraki Peyami Safa romanı bunu telafi eder, çünkü kendisini bu türde oldukça başarılı buluyorum. Bunu görmezden gelebilirim..
