Yazar:
Peyami Safa
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 3 dk.
Sayfa Sayısı:
284
Basım Tarihi:
Kasım 2019
Yayınevi:
Ötüken Neşriyat
ISBN:
9789754377842
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Attila, Türk Yazar Peyami Safa'nın 284 sayfadan oluşan yegâne tarihî romanıdır.
Peyami Safa bu romanıyla, Attilâ'yı yazarken Çelik iradeli, demir disiplinli bu Türk hakanının yalnızca bir devlet adamı ve kumandan olarak değil, şahsî ilişkilerde yumuşak huylu, engin merhametli ve kendisine sığınanlara karşı ne kadar hassas yürekli bir insan olduğunu da göstererek, onu efsanelerin örtüsünden sıyırıp gerçek bir tarihî şahsiyet olarak karşımıza çıkarmıştır.
Peyami Safa, Attilâ'nın şahsında, Türk cihan hâkimiyeti ülküsünün izlerini ve bozulmuş bir dünyaya yeniden nizam verme iradesini ortaya koymuştur.
Merhaba;
Bu kitap ile birlikte Peyami Safa eserlerinin sonuna gelmiş oldum.
Attila Safa'nın tek tarihi romanıdır. Ve benim en az sevdipim eseri oldu. Normalde taeihi roman severim ama bu eseri okurken çok sıkıldım ve hatta hiç sevmedim.
Birincisi tasvirlerdeki o aşırı abartılar, örneklemeler benzetmeler beni aşırı yordu.
İkincisi bu kitabında diğerlerine nazaran çok fazla eski kelime vardı bu akıcılığı engelleyen bir unsur.
Kitabın içerisinde büyük Hun imparatoru Attilla'nın zaferleri ve sarayındaki entrikaları okuyorsunuz genel olarak.
Ve kitap tamamen 90'larda izlediğimiz Cüneyt Arkın filmleri gibiydi.
Ortaokul veya lise döneminde okusam belki severdim ama insan okuma anlamında biraz yol kat edince beklentileri de farklılaşıyor.
Herkese keyifli okumalar dilerim.
Youtube kanalım için;
youtube.com/channel/UCfOYAd...
Akıcı bir kitap. KPSS tarih çalışırken ve TRT Belgesel’de gördüğüm Attila hikâyesinin daha çok romantik unsurlarla romanlaştırılmış bir hâli gibi geldi bana. Konu basit ve akışı kolay; Attila’nın ihtişamına dair genel bir fikir edinmenizi sağlıyor.
“Akıcı bir şey okuyayım” diyenler için tercih edilebilir. Ancak benim için “mutlaka okunması gereken” bir kitap kategorisine girmedi.
Tarihi gerçekleri ve edebi kurguyu ustalıkla birleştirmiş. Sadece savaş meydanlarındaki zaferlere odaklanmamış, Atilla'nın karakteristik derinliğini, stratejik vizyonunu, aşklarını ve dönemin Avrupa siyasetine yön veren sarsılmaz otoritesini çarpıcı ve akıcı bir dille aktarmıştır.
Bir süre önce fuarda fark edip aldığım ve Peyami Safa Okuma Etkinliği kapsamnında okumaya karar verdiğim kitap. Sonda söyleyeceğimi en başta söylüyorum, beğenmedim.
Kitaptan önce Peyami Safa'dan bahsetmek istiyorum biraz. Bu okuduğum 3. kitabı oldu ve hepsinin ortak noktası, aşk. Yalnızız kitabını okuduktan sonra bayılmıştım, bu kitabı almamda da büyük etkisi oldu ama aradığımı bulamadım. Klasik aşk ve entrikadan ileri gidememiş, ki Attila gibi bir hükümdardan bahsediyoruz.
Kitaba gelecek olursak, dili epey ağır, tam kendinizi kaptırmışken karşınıza bilmediğiniz kelimeler dizisi çıkıyor ve hepsini alttan kontrol etmek zorunda kalıyorsunuz. Bu kelime dağarcığı gelişimi açısından yararlı ama akıcılığın önüne çok geçiyor. Yalnızız'da bu şekildeydi ama bu kitapta daha çok fark ettim. Safa'nın kalemi her zaman ki gibi çok sağlam, betimlemeler ve teşbihler çok hoşuma gitti.
Konusu ise kısaca şöyle: Attila'nın Kerka adında bir zevcesi var ama Onorya adındaki Doğu Roma imparatorunun kardeşine aşık. Kız Roma'dan kovulmuş, Attila ile takılıyorlar. Kerka bunu öğreniyor, kıza iftira atıp Hun diyarından kovduruyor. Onorya bu durumu kendine yediremiyor türlü oyunlarla Hun sarayna cariye olarak giriyor. Attila o arada bir iki savaşa çıkıyor tabi. Sonra Attila geri dönüyor, Onorya ona atılan iftirayı falan anlatıyor. Attila eşini ve Onorya'yı karşısına alıp "ben aranızda tercih yapamıyorum, ikinizle birden evlencem" diyor. Attila Roma üzerine sefere çıkıyor, seferdeyken eşi ölüyor. Onorya'yı da Attila'nın saldırısı üzerine vatan aşkı sarıyor, mektupla Roma'ya döndüğünü bildiriyor. Tabii bizim Attila durur mu? Hemen oradan bir kız daha buluyor, geliyor bunla evleniyor. Sonra kadın bunu öldüyor. Kitap ciddi ciddi bu, mübalağasız.
Muhteşem Yüzyıl tadında bir şey yazılmış. Ne türk
Puan vermedi·280 syf.·
2017 53. kitabı
Attila'nın hayatından bahsetmektedir. Odekonun hain planları, Kerkanın kıskançlıkları, Onoryonun Attila'ya olan aşkını anlatmaktadır. Attila'nın savaşlarını izlediği politikayı anlatmaktadır.Peyami Safa bunu bir hikayeyle kurgulamış.
Herkese Merhaba
Peyami Safa'nın yegâne tarih romanı Attilâ 1940'lı yılların başlarında yazılmış. Safa bu eseriyle ilk defa bir Türk dev'inin dönemine ve kişiliğine bir Türk gözüyle bakarak kalemini konuşturmuş ve Safa yabancı kaynaklardan özellikle de Bizans tarihçilerinin verdikleri bilgilerden esinlenerek kitabı yazmış.
Kitabı diger Safa kitaplari gibi keyifle okudum fakat bu kitapta diger kitaplarina nazaran eski kelimeler daha fazla yer almış, kelime dağarcığını geliştirmek için güzel olsa da kitabın akıcı okunmasını engeller nitelikte.
Avrupa'ya kadar giden, tas ustunde tas birakmayan Tanrinin kilici, Hunlarin yolbascisi Attilâ, dünya devi olan Attilâ erkeklere galebe eden insan, kadınlara mağlup olmuş. Hun Kağanının ölümü için oluşturulan kurgu, olmuşsa böyle olmuştur dedirtir tarzda, sen tutta bir kadının zehirli iğnesine yenik düş.
Safa'nın bu okuduğum sekizinci kitabı ve hepsi mi birbirinden güzel olur, sanırim yazar istese de kötü yazamıyor bu bariz ortada. Oldukca sürükleyiciydi Safa severlere duyrulur
Herkese keyifli, huzurlu bir gün diliyorum.
Atilla, Avrupa Hun devletinin hükümdarı.
Atilla, Avrupa'yı dize getiren, korku salan ve bugün ki şeklini almasında payı olan korkusuz bir Türk..
Peyami Safa'nın bu eseri milliyetçi bir bakış açısıyla bilgiye ve tarihe dayanarak Atilla 'nın savaş ve aşk serüvenlerini, yine akıcı, merak uyandıran ve dönemin Türkçe' sine göre bizlere tarihi bir eser niteliğinde anlatmış.
Peyami Safa'nın Attila'sı·280 syf.·Edebiyat
9/10
2010 1. kitabı
Attila’nın adını ilk duyduğumda ortaokul birinci sınıfta idim. Avrupa Hunları’nın hakanı olduğunu ve barbar kavimleri sürerek Roma’ya kadar girdiğini biliyordum. Bir de ‘gerdek gecesinde burun kanamasından öldüğünü!’ Sonrasında epeyce bilgi sahibi olduysak da elbette bunların çoğu tevatürlere dayalı şeylerdi.
Attila, ilk defa 1930’larda neşredilmişti. Bundan önceki son baskısı ise 1977’te yine Ötüken tarafından gerçekleştirilmişti. 2010’daki tekrar basımla birlikte aradan tam 33 yıl geçtikten sonra Attila yeni nesil ile tekrar buluşmuş oldu.
Romanın giriş kısmında Safa, eserle ilgili bilgiler veriyor. Eseri yazarken farklı kaynaklara müracaat ettiğini ifade ediyor. Bunlardan bir bölümü Attila’yı kanlı bir diktatör, bir barbar olarak gösterirken bazı kaynaklar ise onun insancıl tarafından dem vurmaktadır. Safa, milliyetçi bir bakış açısına sahip olmasının da tesiriyle Attila’yı sahiplenmiş ve onu “kahraman bir Türk cihangiri; bir Türk başbuğu” olarak tasvir etmiştir.
Peyami Safa, gerçekten çok kuvvetli bir kaleme sahip. Tek tarihi romanında da bunu gösterebiliyor. Dil, dönemin Türkçesine uygun, yeni nesil için zorlayıcı olabileceği düşünülerek kitabın sonuna ( ne kadar acı aslında ) bir sözlük konulmuş.
Roman oldukça akıcı ve merak uyandırıcı bir tarzda gidiyor. Attila’ya suikast tertip etmek maksadıyla Hun ülkesine giden Roma heyetinin gözüyle başlayan olaylar daha sonra Attila’nın ve çevresindeki kadınların penceresinden anlatılıyor.
Bence çocukluk yıllarından başlatmayıp, en zirvede olduğu dönemi anlatması doğru bir yaklaşım olmuş. Safa’nın bazı eserlerinde başarıyla portresi çizilen ‘fettan, güzel ve muhteris kadın’ tiplemesi burada Onoria’da kendini bulmuş. Onoria, Attila’nın aşklarından birisi ve güzelliğiyle meşhur bir Roma prensesi. Yalnız aralarındaki aşk
Ne Tarihi Roman Ama·280 syf.·Edebiyat
9/10
2020 24. kitabı
Üstadın tarihe olan iştiyakını bu romandan gözlemlemek gerçekten harika bir tecrübe. Hani keşke daha fazla tarihi roman yazsaymış diye insanın aklından geçmiyor değil. Tarihi realitelere tarihi bilgilerin ana eksenine tecavüz etmeden kurguladığı Attila hikayesi fazlasıyla etkileyici. Özellikle Hun Kağanının ölümü için oluşturulan kurgu, olmuşsa böyle olmuştur dedirtir tarzda.
Safa tarihi bilgi ve kültüre kesafet kazandırmak için eseri iyi kurgulamakla kalmamış, edebi zevke dokunacak bir eser kaleme almış... Zaten 1500 küsur yıl önceki bir olay kurgulanmadan kolay kolay anlaşılmaz. Belki Server Bedi bir edebiyatçı olarak değil de bir tarihçi olarak bu eşsiz eseri yazmıştır. Zira her tarihçi bilginin kısırlaştığı, belgenin ve kaynağın olmadığı, karanlık dönemi aydınlatmak için biraz tahayyülün gücünü kullanır. Muhayyile ne kadar iyi çalışırsa tarihçi o kadar iyi bir metin kaleme alır. Safa'nın eseri tarihin edebiyatın süzgecinden geçerek özleşmesinden zuhur etmiş gibidir.
Birine tarihi roman önerecekseniz tavsiye listenizde olması gerektiğine inanıyorum.
Yazar Hakkında
Peyami SafaYazar · 125 kitap
Peyami Safa, Türk hikâye ve romancısıdır. Server Bedi takma ismini de kullanan yazar romanlarının yanı sıra, düşünsel yapıtları, polemikleri, köşe yazarlığı ve gazeteciliği ile de tanınır.
Servet-i Fünun dönemi şairlerinden İsmail Safa'nın oğludur. Sivas'a sürgüne gönderilen babasının orada ölmesi üzerine 1901 yılında iki yaşında yetim kalmış, bu yüzden "Yetim-i Safa" adıyla anılmıştır. Babasız büyümenin acılarının yanı sıra, sekiz dokuz yaşlarında yakalandığı bir kemik hastalığı dolayısıyla 17 yaşına kadar, bu hastalığın fiziksel ve ruhsal bunalımlarını yaşamıştır. Doktorlar kolunun kesilmesinde karar kılmış, fakat Safa bunu kabul etmemiştir. Daha sonraları bu günlerdeki tecrübelerini "9. Hariciye Koğuşu" adlı romanında okurlarıyla paylaşır. Hastalık ve savaşın yol açtığı maddi sıkıntılar dolayısıyla öğrenimini sürdürememiş, 13 yaşında hayatını kazanmak ve annesine bakmak için Vefa İdadisi'ndeki öğrenimini yarıda bırakmıştır. Karton Matbaası'nda bir süre çalışan Peyami Safa, Posta - Telgraf Nezareti'ne girmiş, I. Dünya Savaşı'nın başlamasına kadar orada çalışmıştır (1914). Daha sonra Boğaziçi'ndeki Rehber-i İttihat Mektebi'nde öğretmenlik yapmaya başlamıştır. Dört yıl çalıştığı bu okulda, hem öğretmiş, hem de kendi çabasıyla Fransızca'sını ilerletmiştir. Buradaki izlenim ve deneyimlerini "Biz İnsanlar" adlı eserinde kullanmıştır 1918 yılında ağabeyi İlhami Safa'nın isteğine uyarak öğretmenlikten ayrılmış ve birlikte çıkardıkları "20. Asır" adlı akşam gazetesinde "Asrın Hikâyeleri" başlığı altında yazdığı öykülerle gazetecilik yaşamına başlamıştır. İmzasız olarak yazdığı bu hikâyelerin tutulması üzerine Server Bedi takma adını kullanmaya başlayan Peyami Safa, daha sonra 1921'de Son Telgraf gazetesinde yazmış, oradan da Tasvir-i Efkâr'a geçmiştir. Daha sonra Cumhuriyet gazetesine geçmiş, 1940 yılına kadar bu gazetede fıkra ve makalelerinin yanı sıra, roman da tefrika etmiştir. 1960'lı yıllara kadar başta Milliyet olmak üzere birçok gazete ve dergide yazan Peyami Safa 27 Mayıs'tan sonra Son Havadis gazetesinde yazmaya başlamıştır (1961). Aynı yıl Erzurum'da yedek subaylığını yapmakta olan oğlu Merve'nin ölümü üzerine büyük bir sarsıntı geçiren Peyami Safa, iki üç ay sonra İstanbul'da vefat etmiştir.
Edebî hayatı
İlk romanlarında sola yakın görüşler taşıyan Peyami Safa, bir hastanın psikolojisini anlattığı otobiyografik romanı Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nu (1931) Nazım Hikmet'e ithaf etmişti. Bu roman hariç, 1922-1939 yılları arasında yazdığı Mahşer (1924), Şimşek (1928), Fatih-Harbiye (1931) ve Biz İnsanlar (1939) adlı romanlarında Doğu-Batı sorunsalını karakterlerde somutlaştırarak işledi. Safa, bu romanlarında, ruh hallerini çözümlemede, kurguda, dilinin kıvraklığında, anlatım tekniklerindeki denemelerde başarılı bulunurken romanlarında düşünceyi öne çıkarması dolayısıyla eleştiriler aldı. II. Dünya Savaşı sırasında Nasyonal Sosyalistlere yakınlaşmasıyla dikkat çeken Safa'nın gerçekçi roman çizgisi Matmazel Noraliya'nın Koltuğu (1949) ile mistisizme yöneldi. İlk uzun hikâyesi "Gençliğimiz"i 1922 yılında neşreden Peyami Safa, para kazanmak amacıyla yazdığı kitaplarında, ilk defa ağabeyi İlhami Safa'nın takma ad olarak kullandığı, annesi Server Bedia Hanım'ın adından uyarladığı Server Bedi müstear adını kullanmış, bu takma adla yüzlerce eser vermiştir. Bunlar arasında en sevilenler Cingöz Recai macera romanları ile Cumbadan Rumbaya adlı romanı olmuştur. Peyami Safa, Türk kültür yaşamında yayımlandığı yıllarda hayli etkili olmuş Hafta, Kültür Haftası (1936, 21 sayı) ve Türk Düşüncesi (1953-1960, 63 sayı) dergilerini çıkarmıştır. Asıl ününü romancı olarak yapan Peyami Safa, bazı uzun öyküleri ile de dikkati çekmiş, yazar Batılı kaynakların bir "Zalim" olarak tanıttıkları hun hükümdarı Attila'yı aklamak amacıyla aynı adda bir de tarihsel roman yazmıştır. Tüm bu üretkenliğine rağmen yeterince tanınmamış ve tanıtılmamıştır.
Hakkında yapılan çalışmalar
Prof. Dr. Mehmet Tekin, Doç Dr. Mehmet Önal ve Dr. Nan a Lee Peyami Safa hakkında birer doktora tezi vermişlerdir. Beşir Ayvazoğlu'nun yazar (Peyami Safa) hakkında Ötüken Yayınları'ndan çıkmış, biyografik bir eseri bulunmaktadır. Zülfikar Uğur Yıkan, 2004 yılında Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü bünyesinde "Peyami Safa'nın Server Bedi İmzalı Romanları" konulu Yüksek Lisans tezini hazırlamıştır. Yazar-çevirmen Sabri Kaliç 2011 yılında Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu" romanını "Exterior Diseases - Ward: 9" adıyla İngilizceye çevirmiştir.
Ayrıca internet üzerinde Peyami Safa hakkındaki bilgilere ulaşabilceğiniz " peyamisafa.biz " şeklinde bir internet adresi mevcuttur.
