III
Arkadaşlarımın çoğu gibi mektebe lalalarla, uşaklarla gitmedim. Ne yeni,süslü elbiselerim,ne su geçirmez potinim,ne sıcak paltom vardı.Daima diz kapaklarım yamalı,daima dirseklerim biraz dışarıya fırlamış gezdim. Hiç kimse mektebe giderken bin türlü sıkı tembihle beni öpmedi, ne de akşamüstü yolumu dört gözle beklediler. Hatta eve ne kadar geç gelirsem etrafındakiler o kadar rahattı. Bununla beraber mesuttum. Bütün bu şeylerin yokluğuna karşılık hayatı ve sokağı kazanmıştım. Mevsimler,insanlar,hayvanlar,eşya en munis, en değişik yüzleriyle benimdiler.
...
...
Dünyaya sevgiyle gülümseyen
O altın güneşlerle yıkanın...
Sulardan hayatın duruluğunu alın
Mavilerden mutluluğun rengini...
Ömrünüz en yüce bağıştır size
Yaşamak bir büyük sanat...