"Bülbüller sadece bizi keyiflendirmek için öterler. İnsanların bahçelerini didiklemez, mısır ambarlarına yuva yapmazlar. Kalplerini bize açıp şarkı söylemekten başka hiçbir şey yapmaz onlar... İşte bu yüzden bir bülbülü öldürmek günahtır. "
İnsan garip bir hayvandır ki, her şeye alışır, her alışmadığı şeyden korkar. Hatta bazen o kadar korkar ki, ölümü, dünyada en geçici şeylerden biri olan konforundan ayrılmaya tercih eder. (Büyük ihtimalle, ölüm korkusunun insan türünün hepsinde ortak olması da ölüm bir şahsa bir kere geldiği için alışılması imkansız olduğundandır.)
İnsan her adımını mezardan uzaklaşmak için atar. Yine her adımda mezara bir adım daha yaklaşır! (Nitekim her nefesi hayatı uzatmak için alır. Yine her nefeste hayatından bir nefeslik zamanı azalır.)