"Üşümüyorum, üşüdüğümün farkında değilim ya da. Hani bazen fazla dolduğunuzu hissedersiniz, ağır gelir, sindirmeniz gerekir. Belki de hazır değilsinizdir. Tek bir andır o, ama hayatınız, ruhunuz, bedeniniz, yani özetiniz o âna sığar."
Ve adlar, adlar, adlar... Kimlerin adları? Ölenlerin, öldürülenlerin; nerede, neden? Unutulmaz mı, bitmez mi? İnsanlara destanlar gerektiği için mi çağlar boyunca diri tutulur acılar? Ya da destanlar, acılar küllenip de intikam ateşi hiç sönmesin, diye mi aktarılır kuşaktan kuşağa?Hatırlamak mı, unutmak mı rahatlatır insanı?