Yarım bıraktığım nadir kitaplardan biri. Geçen sene okumaya çalışıp yarım bırakmıştım. Bu sene bir şans daha vereyim diye okumaya çalıştım tekrardan ama olmuyor yahu. Okurken ölüp ölüp dirildim resmen. Emeğe tabi ki saygı duyuyorum ama kitaptan nefret ettim gibi bir şey. Beni 2-3 ay readingslump'a soktu. Doğru düzgün hiçbir şey okuyasım gelmedi. Maalesef hiç sevemedim. Kitabın kapağını bile görmek istemiyorum desem yeridir.
Franz Kafka ile ilk Milena'ya Mektuplar ile tanıştım. Etraftan çok övgü duyarak 2-3 sene önce okumaya başladım lakin kitap aşırı sıkıcı geldi. Ne kadar okursam okuyayım ilerlemiyordu. Maalesef yarım bırakmak zorunda kaldım. Yakın zamanda yeniden başlamak istiyorum.
Çok eğlenceli, bir yandan üzücü, sizi kahkalarla güldürebilirken ağlatacak kapasiteye de sahip bir kitap. Edebi bir kitap değil elbet yalnız okurken eğlenebilirsiniz. Hem komik hem hüzünlü. Arka kapakta da yazdığı gibi "Bu, ölüm hakkındaki en komik kitap...". Hafif bir şeyler okumak istiyorsanız tavsiye ederim.