İsmet Özel, "Kötü kötüleştirir, iyi iyileştirir. Birini iyileştirmek için iyi olmamız kâfidir. Kötülük yapmak için kendimizin de kötü olma önşartı vardır" diyor.
Sahafiye merakı taşıyan biri olarak söylüyorum: Eski kitaplar, insana daha çok şey öğretiyor.
Nüzhet Erman'ın Anadolu 1970 isimli şiir kitabından ikı dize alalım: "Dörtlü yonca bulmak marifet değil / Bana Harran ovasında bir ağaç bul."
Bu durum, yani yokluk ve imkânsızlık, sadece bir bölge için mi geçerliydi?