Merve͜͡✯İb

toprak ve su

Toprak insanın aslıdır, atasıdır. Sadık yarimiz. Ana yurdumuz Baba ocağımız. Ev sahibi. Herkesin inmek zorunda olduğu son durak. İnsan ölür, ağaç kurur, demir erir, taş çatlar, metal yorulur, beton dağılır, toprak dayanır. Türkümüz gelsin: "Toprak oldum da dayandım." Vefalıdır. Bakarsan bağ olur. Bitki örtüsü, yani elbisesi, ayda bir değişir. Çiğdemle başlar, papatyayla devam eder. Beton ise hep aynıdır. Donmuş, dondurulmuş bir şey. Hayatsız. Beton maddiyatı, toprak maneviyatı temsil ediyor gibidir. Biri rakam, diğeri harf. Toprak berekettir. Beton ise bire hiç verir. Tanışlık ve uzaklık. Karşı dairedeki komşuyu tanımamak. Hatta sakınmak İsmet Özel, Bir Yusuf Masalı'nı "suyun sızladığını kimseler bilmez" dizesiyle bitirmişti.

Sayfa 154·Kitabı okudu

Reklam

Merve͜͡✯İb

İnsan ve Doğa

Beton, dünyevi hırsların sembollerinden biri. Soğuk, sevimsiz. 'Betonlaşmaya hayır' dediğimiz zaman, şunu da söylemiş oluyoruz: Insana ve tabiata evet. Bir çocuğun toprağa düşmesi ile betona kapaklanması arasındaki fark, bize çok şey söylüyor. Bunu bir düşünelim.

Sayfa 151·Kitabı okudu

Merve͜͡✯İb

Doğayı yitiren bir dünya:(

KALBİN BETONLAŞMASI Turgut Uyar, Geyikli Gece şiirinde "halbuki korkulacak hiçbir şey yoktu ortalıkta / her şey naylondandı o kadar" diye yazmıştı.Şiirin bulunduğu kitabı (Dünyanın En Güzel Arabistanı, 1959) ölçü alırsak, tam elli beş sene olmuş. Bu iki dizeyi günümüze getirip güncellersek, "her şey betondandı" diyebiliriz...

İbrahim Tenekeci

Turgut Uyar 🌱⛰️🌳

Şiir

Takip Önerileri

Merve͜͡✯İb

Bebek ve kitap kokusu.

Kitap, insanın bir diğer adıdır. "Okumasını bilirsen, her insan bir kitap olduğunu görürsün" deniliyor. Dünyanın en güzel iki kokusu, inanıyorum ki, bebek ve kitap kokusudur.Benzerlik, beraberlik, ta buradan başlıyor. Bazı dostlarımız gibi, kitapların varlığı da bize güven verir.Bazen, 'bir inşirah ferahlığı'na, bazen de bir kütüphane sessizliğine ihtiyaç duyarız. Kitaplar, insanlığın hafızasıdır, kalbidir. Kitaplıklar, hayatın güvenli bölgeleridir...

Sayfa 149·Kitabı okudu

Merve͜͡✯İb

İbrahim Tenekeci' nin yazılarına olan hayranlığım :)

Eşyanın eve alışması diye bir şey var mıdır, bilmem. Bildiğim, kalemin ele, kitabın kalbe alışması diye bir durum var. Bazı kitapları, yazarları daha çok seversiniz. O yazarlara ait vasat metinler bile ilginizi çeker. Aklımıza gelmişken, şunu da söyleyelim: Kullanılmayan eşyalar daha çabuk eskiyor. Sahi, kalp de böyle midir?

Sayfa 149·Kitabı okudu