Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Şöyle diyebilirim: "Gece yıldızla dolu
ve yıldızlar, masmavi, titreşiyor uzakta."
Şakıyarak dönüyor gökte gece rüzgarı.
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara.
“korkma demişti yılan gözlü falcı, kadın böyle bir şeydir.
aşk diye diye kendini öldürür.
defalarca ölmüştüm, her seferinde yeniden dirilmiştim.
o yüzden biraz çürük kokar nefesim.
içimde aşkla terbiyelenmiş cesedim.”
Ve içimden bir şey diyor ki: Bekle, istediğin Hüsnü’nün kalbi, değil mi? Mutlak onu da kazanacaksın, bütün dünyanın kadınları müsabakaya girişse yine kazanacaksın. Fakat başka bir şey, başka bir şeytan, “Ya senin kalp diye beklediğin şey onda cümle-i asabiyeden başka bir şey değilse?”