"bir zamanlar meydan okumak isterdim.
kaç meydanını okudum da bu hayatın
yalnızca iki harf öğrendim:
a
h!
ah benim nergis kokulu cehaletim ...
ruj lekeleri bıraktın bardaklarda
anlatmak isterdin kendini durmadan
bir bardağa bile olsa.
ne diyecektin, ne söyleyecektin
şairlerin şahı olsan,
bir AH'dan başka.
bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin.
AH!"
Halimi anlatacak sözler yazamam artık
Bu kavruk mektuba
Rüzgârdan yan yatmış otlar koydum
Gerisini sen anla.
Ankara,
Kekliğinim, boynumda bir siyah halka.