büşra
@readthearth
106 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
ama kendimi kandırmıyordum. dünyada hiç kimsenin onu fiziksel olarak benim istediğim kadar istemediğinden emindim; hiç kimsenin benim onun için gitmeye hazır olduğum kadar uzaklara gidemeyeceğinden de. hiç kimse onun vücudunun her kemiğini, eklemlerini, dizlerini, bileklerini, parmaklarını ve ayak parmaklarını incelememiş, kimse onun her kasının kıvrımından şehvet duymamış, kimse onu her gece yatağına almamış ve sabahları onu, havuzun yanındaki cennetinde yatarken görünce gülümsememiş, onun dudaklarına da bir gülümsemenin gelişini seyretmemişti.
Sayfa 43
bu bir rüya değil, olamaz, olmasın, çünkü gözlerimi sımsıkı yumarken aklıma gelen sözcükler, "bu, yuvaya dönmek gibi bir şey"di, truvalıların ve laestrigonyanların arasında geçen yıllardan sonra, herkesin sizin gibi olduğu, insanların sizi tanıdığı, sadece tanıdığı bir yere gelmek -her şey yerine otururken ve birden, on yedi yıldır yaptığınız tek şeyin yanlış bir kombinasyonla oyalanmak olduğunu fark ederek evinize dönmek- gibi bir şeydi.
Sayfa 20
bir tutkunun ateşi değil, tahrip edici bir ateş değil ama felç edici bir şey, parça tesirli bombaların ateşi gibi, çevresindeki havayı çekip sizi nefessiz bırakıyor, çünkü siz karnınızdan bir darbe yemişsiniz, vakum tüm akciğer dokusunu parçalamış ve ağzınızı kurutmuş ve hiç kimse konuşmasın istiyorsunuz, çünkü siz konuşamıyorsunuz ve kimse sizden kımıldamanızı istemesin diye dua ediyorsunuz, çünkü kalbiniz tıkanmış ve öylesine hızlı çarpıyor ki, daralmış odacıklarından bir şey akamadan kırık cam parçaları fışkıracak. korku gibi, panik gibi, böyle bir dakika daha geçer de kapımı çalmazsa ölecekmişim gibi bir ateş, ama şimdi çalmasındansa çalmaması daha iyi.
Sayfa 19
