s
@readwithsd
6 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Yetişkinlerin de okuyup, içerisindeki belli birtakım öğretileri kendi hayat dinamikleri çerçevesinden sorgulayacağı bir kitap.
Gündelik hayatın yoğunluğu, kaygıları ve tekdüzeliği arasında gidip gelirken aslında kişisel olarak kendimiz ve sevdiklerimiz için zamanın çok ötesinde kaldığımızı gösterdi Momo’nun hikayesi. Değerli olan, iyi hissettiren herkes ve her şey için aslında her zaman zamanımız var ve bunu yaratmak bizim elimizde.
Tavsiye edilir.
Reklam
Uzun zamandır okuduğum en iyi distopik romanlardan biri diyebilirim. Yazarın kitabı yazdığı 1950’li yıllardan günümüze doğru bir bakış sunduğu romanda teknolojinin gelişimiyle birlikte bilginin de önemsizleşmesi konu ediliyor. Kitabın özünü oluşturan fikirler kafamda şekillenmeye başladıkça postmodern düşünür Baudrillard’ın simülasyon ve simülakr önermeleri çağrışım yaptı. Bireylerin hayatlarını televizyon karşısında geçirerek gündelik hayattan ve bilginin somut gerçekliğinden kopmaları onları simülasyon çağının birer parçası haline getiriyor. Gerçek ve hakikati televizyon aracılığıyla yok etmeye çalışan iktidar, bu durumu toplumsal bir boyuta taşıyarak karşılığında cezalandırma mekanizmaları oluşturuyor.
Okumaya değer bir kitap, tavsiye edilir.
5 yaşında bir çocuk iken aynı zamanda yaşından büyük bir zekaya sahip olan Zeze’nin duygusal hikayesi. Yaşıtları gibi yalnızca oyun oynaması, büyüklerinin sözünü dinlemesi beklenirken yetişkin gibi davranan Zeze’nin bu dahiyane tarafı omuzlarında bir pranga haline geliyor. Ailesinden sürekli ve sistematik olarak şiddet gören bu küçük çocuğun, çocuk olmasına bağlı olarak derinlerinde bir yerlerde sonsuz sevgi ve şefkate ne denli muhtaç olduğu da gözler önüne seriliyor.
Çok güzel bir dönem kitabı. Yıllar geçip konjonktür değişse de bazı şeylerin her zaman aynı kalacağını gözler önüne seren bir kitap. En çok dikkatimi çeken nokta kitabın her bölümünde bir düzen eleştirisinin var olması. Toplumsal boyutunun yanı sıra bireysel olarak takınan tavırlar ve kahramanların kendilerine has karakterleri “iyi”, “kötü”, “masum”, “mağdur” gibi sıfatlarla özdeşleşiyor.
Türkiye siyasal hayatını salt devlet, kurumlar ve siyasal partiler üzerinden değil; bunların yanı sıra popüler kültür ve Türkiye’nin toplumsal yapısını da dahil edip inceleyerek anlatısını farklı bir boyuta taşıyan Can Kozanoğlu’nun en sevdiğim kitaplarından biri. 90’larda yazdığı Pop Çağı Ateşi ve Cilalı İmaj Devri kitaplarının devamı sayılabilecek fakat söyleşi tarzında yayımlanan bu kitap, Türkiye’nin siyasal hayatını sosyolojik bir perspektifle okuma fırsatı sunuyor.
