Elif Ö.
@realisticdreamer
Sadece bir hayat yaşama fikri beni çok ürkütüyor.
Kitapsız nasıl hem bilgin hem cahil; hem kadın hem erkek; hem polis hem hırsız olunur bilemiyorum, bulamıyorum.
Bulmak da istemiyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Buğra bizi anlatmış hem de hepimiziEdebiyat
Savaş, umuttan vazgeçmeyenlerin, alnının akıyla yaşamak, yaşatmak isteyenlerin kaderlerine mıhlanmıştır, ölüm gibi, doğum gibi…
Ah Salih! Olmayan sağ kolunun, dağılan yüzünün halinden hiç utanmaz mıyım da savaşları böyle gözelleyip dururum? Açgözlülere, kalleşlere değildir sözüm kızma bana.
Sıralarda oturup tarih dinlerken anlatılan kurtuluş kahramanları gözümde hep ütopik insanlardı. Elbette müteşekkirliğimin sınırı yoktu ama Atatürk, Karabekir, İnönü, Bele, Cebesoy… bu adamlar farklı adamlardı. Kafamda insanları, kaderi değiştirmek üzere gönderilen özel insanlar, sürekli değişen kaderde yer alan daha sıradan insanlar olmak üzere basitçe ikiye sınıflandırırdım. Onlar kesinkes ilk grupta yer alırlardı. Acaba ben de kaderi değiştirenlerden biri olabilir miyim diye merak ederdim.
Bu kitabı okumasam doğrudan ikinci gruba dahil edeceğim insanlar kitabın ana kahramanları. Halk işte tamamen benim gibi belki senin gibi Çolak Salih, annesi, Ali Emmi, Reis Bey daha niceleri… Çok düşündüm bu yüzden okurken, kitabı kenara bırakıp hazmetme araları verdiğim çok oldu.
Kitabın incelemesini yapan 
Meşrebi Kalender in yazdığı gibi bu kitap asla bir okuyayım da balkona bayrak asayım kitabı değildi. İşte Türk'ün gücü budur herkes ayağını denk alsın kitabı hiç değildi.
Kitapta hayran kalabileceğimiz tek şey halkın kendini tamamen ortaya koymasının çalışmasının azimle çalışmasının gücü olacaktır. Nitekim özgürlüğün ırkla değil bunlarla sağlandığını anlamak bizi daha doğru bir milliyetçi yapacaktır. Bunu netleştirdikten sonra gelelim kitap incelemesine.
Herkesin ayrı bir kitap olacak kadar farklı hikayesi var. Kimse figüran değil. Kocasını oğlunu kaybedip pencerelerde beklemekten vazgeçemeyen ana yüreği de, kahvehanelerde devletin haline yanmaktan vazgeçip harekete geçmek zorunda
Meşrebi Kalender in yazdığı gibi bu kitap asla bir okuyayım da balkona bayrak asayım kitabı değildi. İşte Türk'ün gücü budur herkes ayağını denk alsın kitabı hiç değildi.
Kitapta hayran kalabileceğimiz tek şey halkın kendini tamamen ortaya koymasının çalışmasının azimle çalışmasının gücü olacaktır. Nitekim özgürlüğün ırkla değil bunlarla sağlandığını anlamak bizi daha doğru bir milliyetçi yapacaktır. Bunu netleştirdikten sonra gelelim kitap incelemesine.
Herkesin ayrı bir kitap olacak kadar farklı hikayesi var. Kimse figüran değil. Kocasını oğlunu kaybedip pencerelerde beklemekten vazgeçemeyen ana yüreği de, kahvehanelerde devletin haline yanmaktan vazgeçip harekete geçmek zorundaReklam
"JE SUİS MADAM BOVARY" Dikkat! Birtakım minik spoiler ile karşılaşabilirsiniz!Edebiyat
Kitabın anlatımı çok dahice seçilmiş. Kelimeler tek tek işlenmiş.Beş yıllık yoğun çabanın çok da sıradışı olmayan konudan ziyade bu işlemeyle geçtiğini tahmin ediyorum.
Maalesef çeviri ilk halini bozuyor. Ancak hala fark edilebilecek ayrıntılar var. Kitabın gözlemci anlatımı Charles'in sınıf arkadaşıyla başlıyor.Charles'ı uzaktan seyrediyoruz. Sessizce bir çocuk . Kısa bir süre sonra Charles görevi devralıyor.Bu sessizliğini onun hayatına onun gözlerinden bakarak anlamaya çalışıyoruz. Charles'in Emma'ya aşkıyla beraber anlatım Emma'yi merkeze alıyor ve o ne hissederse biz de bunu görüyor bunu hissediyoruz. Hayatı onun bakışıyla görmeye başlıyoruz. Emma'nın hep hayalini kurduğu düğünün sayfalarca her ayrıntısıyla yer alması, ancak hamileliğin Berthe'nin doğumunun sadece bir cümleyle anlatılması diyorum ve geri çekiliyorum.
Emma'nın Homais'i sıkıcı bulduğu yerlerde dil öyle güzel kullanılmış ki ben de Homais bir sus Allah aşkına derken buldum kendimi. İstemeden dinlemek zorunda kalıyoruz Emma'yla. Ben de zamanla Emma'ya dönüşüverdim . Bu durumun beni ürkütmediği zamanlar olmadı değil. Ya evlilik hayatım, fikirlerim Emma'ya benzerse korkusu bana kitap boyu eşlik etti. Dilin gücü be üstad!
Belki kafasındaki aşkın ihtirasın peşinde cesurca koşan biri denilebilir Emma'ya ama Emma bana hep doyumsuzluğu hatırlattı . Ancak ikili gerçekleştirilen "günahların" bedelini tek başına ödemesine kızmadan, Berthe'nin hayatının zor devam edecek olmasına belki de bir gün annesinin hayatının benzerini yaşama ihtimaline üzülmeden duramadım.
Velhasılı güzeldi pek güzeldi.
Ayrıca Flaubert'in arseniğin tadına bakıp betimlemeleri tecrübelerine göre yapması... Şapka çıkarıyorum.