Mikroskobik
@reddikul
“Saatin kendisi mekân, yürüyüşü zaman, ayarı insandır… Bu da gösterir ki, zaman ve mekân, insanla mevcuttur!” (Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nden )
Korktukça tutsak, umut ettikçe özgürsün.
74 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitapları iki gruba ayırmak mümkündür; günün kitapları ve bütün zamanların kitapları.Bu roman,bütün zamanların kitabı sınıfında olmayı son kelimesine kadar hak ediyor.Türk toplumunun modernliğe geçiş evresinde yaşadığı sancıları kelime kelime dokunmuş görebilirsiniz.Menfaat kelimesinin insanları nasıl değiştirdiğini, her bir bölüme sinmiş kokusundan hissediyorsunuz.İnsanları hayata bağlayan umutları mı yoksa menfaatleri mi diye sordurtuyor. Kültür karmaşası içinde yalanları gerçekmiş gibi yaşayan,sahte dostluklarla örülü cemiyet hayatının parçası olan,hayatın anlamını arayan Halit Ayarcı ile hayatın sillesini vefasından biraz da genetik talihsizliğinden alan Hayri İrdal'in Doktor Ramiz sayesinde bir araya gelmelerini konu edinen sergüzeşti anlatabilecek kabiliyete vakıf değilim.Her bir karakter kendi dilinden toplumun renklerini tek tek anlatmış.Yalanlara inanmaya muhtaç bir grupla karşı karşıyasınız.O günkü gibi taze ve dipdiri bir halde aynı şeyleri yaşıyor olduğumuzu görmeden de edemiyorsunuz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
-Hayır,yalan söylemiyorlar,diyordum.İkisinde de samimi idiler.Yeniliği kendilerine ucu dokunmamak şartıyla seviyorlardı.Hala da o şartla severler.Fakat hayatlarında emniyetli ve sağlam olmayı tercih ediyorlar.
-Böyle şey olur mu?Bir insan iki türlü düşünür mü?İki türlü mantık bir kafada bulunur mu?
-Tabii bulunur.Daha doğrusu menfaatler istikametini değiştirirse mantık da değişir.
Filler Tepişir Olan Çimenlere OlurEğitim
Kendi duyguları bir yana,nişanlısı Ellen'ın duygularının da farkında olmayarak onu çileden çıkaran parlak ancak aleksitimik (duygu dilsizi) cerrah Gary bir çok
aleksitimik gibi,iç görü ve empatiden yoksundu.Ellen kendini kötü hissettiğini belirttiğinde,buna anlayış gösteremiyor;aşktan söz ettiğinde ise konuyu değiştiriyordu.
Ellen'a ''yapıcı''eleştirilerde bulunduğunda,onun bunları bir yardım olarak değil,bir saldırı olarak algıladığını da fark edemiyordu.
Empatinin kökeni özbilinçtir;duygularımıza ne kadar açıksak;hislerimizi okumayı da o kadar iyi beceririz.Gary gibi,kendisinin ne hissettiği hakkında bir fikri olmayanlar,çevrelerindeki kişilerin ne hissettiğini anlamaktan tamamen acizdirler.Bu kişiler tonlara karşı sağırdırlar.İnsanların söz ve hareketlerinin dokusunu oluşturan duygusal notalar ve akorların-ses tonunun,duruş değişikliğinin,çok şey ifade eden sessizliklerinin,her şeyi açığa vuran bir titremenin-farkına varamazlar.
Kendilerinin ne hissettikleri konusunda kafaları karışık olan aleksitimikler,başkaları onlarla hislerini paylaştığında aynı şekilde bir karmaşa yaşarlar.Başkalarının ne hissettiğini kaydedememek duygusal zeka bakımından büyük bir eksiklik,insan olmak anlamında trajik bir başarısızlıktır.Çünkü ilginin,şefkatin kökü olan duygusal ahenk,
empati (başkasının duygularını paylaşabilme)yetisinden kaynaklanır.
Henüz dokuz aylık olan Hope,başka bir bebeğin düştüğünü gördüğü anda gözleri doluyor ve sanki canı acıyan kendisiymiş gibi ''annesinin kucağına''tırmanıp rahatlamak istiyordu.On beş aylık Michael ise,kendi ayısını ağlamakta olan arkadaşı Paul'e veriyor;ancak Paul'ün ağlamaya devam ettiğini görünce onu sakinleştiren battaniyesini bulup veriyordu.Bu vb araştırmalar da empatinin kökeninin bebeklik dönemine kadar uzanabileceği
