‘Dünya, sen neysen ona çok benziyordu. Çünkü sen, gözlerinle değil, fıtratınla görüyordun görülecek ne varsa. Azıcık daha ahmak olsaydım hep aydınlığına hayran olurdum muhtemelen ama azıcık kafam basıyor diye zehirdi her yer.’
‘Biz kendimize neyin iyi geleceğini biliyor ve buna göre kendimizi kandırma metodu seçiyorduk demek. Bu bir bakıma iyi bir şeydi. Yoksa bu kadar mutsuz insanı nereye sığdırırdık.’