Gülsüm
@redrobin
102 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
‘O an farkettim, ne kadar uzak durursan dur, hayat sana bulaşıyordu. Hayat mı bulaşıyordu? Bir hastalıktı hayat, bulaşıcı bir hastalık, sana bulaşıyordu. Seni dönüştürüyordu, bir zavallıya dönüştürüyordu, insanların arasında yaşaya yaşaya, onların arasında dolaşa dolaşa, onlarla konuşa konuşa onlara dönüşüyordu insan, isteyen, verilmeyince bozulan, bozulunca verilmesi için yöntemler arayan, bozuk olduğundan bozuk olmanın meşru kılacağı yöntemler uygulayarak yeniden isteyen ve bu sefer alan ve alınca isteyip de alamadığında olduğundan daha fazla bozulan.’
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hacim olarak küçük içerik olarak dolu dolu bir eser. Her birinde yeni ufuklar keşfettiğim, bakış açımı genişleten denemelerden oluşuyor. Bir süredir böyle tadını alarak içten okuyabileceğim bir kitap arıyordum, güzel denk geldi.
“Çünkü insandaki ilahi cevher altına eşdeğerdir ve bu cevherin görünür olması ancak simya benzeri bir sürecin ikmali ile gerçekleşir: Yani nefs ocakta çile ateşiyle pişirilir, içindeki ikincil önemdeki madenler süzülür, kibrit-i ahmer (filozof taşı da denen ve metallerin altına çevrilmesinde kullanılan medde) kullanılır ve değersiz nefs dönüşür, değerli bir madde yani altın hale gelir.”
