Seher vaktinde, istiğfar ve zikre devam et. İstiğfar, hemen günahın ardından gelirse onu mahveder ve olmamışa çevirir. İbadet ve ihsandan sonra olursa nur üstüne nur, sevinç üstüne sevinç olur. Allah’ı zikretmek ise, kalbi dağınıklıktan, her parçası bir yerde olmaktan, perişanlıktan kurtarır ve bir noktada, bir hedefe yönelmiş olarak toplar ve gönlü sıkıntıdan kurtarır, onu sevinçle doldurur. Zikirden usanırsan Kur’an-ı Kerim’den oku. Ama okurken manasını düşün ve tevhid ve tenzihe dair ayeti kerimelerle Allah’ı an ve tazim et. Hayır ve güzellik taşıyan yüce ayetlerde ilahi rahmeti iste. Azap bildiren ayetlerde Allah’ın koruyucu ismine sığın. Geçmiş ümmetlerden bahseden ayetlerde ibret al. Evet, gerçekten Kur’an’ın taşıdığı hesapsız mananın çokluğu ve çeşitliliği sebebiyle okunuşundan kimseye usanç ve sıkıntı gelmez.
Biliniz ki ehlullah indinde gıyap, kalbe gelen şeyle meşgul olmak, kişilerin ve halkın ahvalinden olanı biteni bilmemektir, muhitinde cereyan edenden habersiz ve gaip olmaktır.