Yaşım ilerledikçe, şiir kitaplarında yelda'nın gözü uyku tutmayan, bitmek bilmez gecenin sona ermesini, güneşin doğup onları sevdiklerine kavuşturmasını bekleyen aşıklara acı çektiren, yıldızsız bir gece olduğunu okudum. Süreyya Taheri'yi tanıdıktan sonra, haftanın her gecesi benim için yelda olup çıktı.
Baba'nın sesinden hayal kırıklığı, hatta kızgınlık yansıyordu.
Rahim ona güldü. "Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın."