Korkularınızdan pişman olacaksınız.Bronnie Ware
–palyatif bakımda çalışmış bir hemşire –
The Top Five Regrets of Dying(Ölürken En Çok Hissedilen Beş Pişmanlık) kitabında, hayatlarının sonuna yaklaşmış insanlarla yaptığı konuşmalardan yararlanmış.Ezici farkla,en büyük pişmanlıkları korkuymuş.Bronnie'nin hastalarının çoğu hayatlarını kaygı içinde geçirdikleri için derin bir üzüntü duyuyormuş.Hayatlarını korkuyla heba ettikleri için.El âlemin ne diyeceğini dert ederek.Kendileri olmalarını engelleyen bir kaygıyla.
We stopped talking—no, be truthful, we never talked. Oh, past each other often enough in those early years. Yes, we talked past each other, avid and sharp, too humourless to be wry—fools that we were. Could we have learned how to laugh back then? So much might have turned out differently. So much…
Regrets and coin, the debt ever mounts.
Bir kıyı geçmişimdi: Öyle bildik ve öngörülebilirdi ki o zamanki mutsuzluğum bile, şimdi düşününce beni mutlu ediyordu; diğer kıyı ise geleceğimdi: gri bir boşluk, yağmurun yağdığı ve tek bir teknenin dahi görülmediği puslu bir deniz manzarası.
The time I love most is when everyone is asleep, teacher. In sleep we do not dwell on regrets about the past or anxiety over the future. We do not even recognize we are asleep in the present as it is happening. But I am a measly being, and could never request to govern such a time.