Before I start, I want to express that I didn't read this book in paperback but listened to it in its original language from Storytel. Tbh I was kind of disappointed with this book, because my expectations were different and way higher. I already know a great deal about ADHD, or so it seems, since I haven't learned much new about this situation from this book. It's probably great for people who don't know anything about ADHD, it was fun, relatable, and the narrators (people reading the book out loud in the app) were great. It was engaging and all, but l expected something totally different, so it didn't captivate me as I thought it would. But it's still a good read and was fairly enjoyable
kuir olması dısında pek bir özeliği yok
öncelikle bu kitap hakkında kafamın bir tık karısık oldugunu belirtmek istiyorum. biraz incelemeye de puanlamaya da yansımıs bu kafa karısıklıgı ama cidden bu kitap hakkında ne düsünmem gerektigini bilmiyorum. olabildigince acık konusup kitabı her yönüyle ele almaya calıstım fakat bu konuda ne kadar basarılı oldugum sorgulanır. analizim biraz kafadan kontaksa kusura bakmayın
Kitap bir yere kadar kendini okutuyordu. birazdan deyinecegim bazı küçük sorunları vardı ama akıcıydı. Özel hissettirmiyor olabilirdi fakat akıcıydı. Sonra kitabın yarısına geldim ve kitap beni biraz kaybetti.
Simdi kitabın beni kısmen kaybettigi kısımlar çoğu insan için öyle çok kafaya takılacak sahneler değildi. Ama ne diyim yani, on beş yaşındayken bir hafta içerisinde dört farklı cinsel deneyime (sadieyle yapmasa da kızın odasında bisiler yasadılar o yuzden onu da saydım) sahip olmak bana normal gelmedi. Cinsel sahnelerden kendimi bildim bileli hoşlanmam ama bu sahneleri yasayn arkadasın yasını da göz önünde bulundurunca daha da bir çemkirdim. Ben de Jeff ile benzer bir yasta olan bir lise öğrencisiyim ve Jeffin bu konudaki maceraları asırı ecnebi geldi. Öpüsürsün, ele ele tutuşursun, sarılırsın ama oyle seyler de.... ne bileyim yani. Amerikanın bu konuda cok daha farklı bir kültürü oldugunu biliyorum. Jeff ve Rankin arasında gecenlerin bir bakıma tecavüz olarak adlandırılabileceğinin de farkındayım. Yine de benim için fazla hormonluydu üzgünüm. Cinsel keşif sahneleri pekçok insana sıradan hatta relatable geliyor olabilir ama baskaları öyle düsünüyor diye rahatsız oldugum sahneleri nötr karsılamıs gibi davranmak istemiyorum. hem burası intihara kalkısmıs hastaların da bulundugu bir kogus degil miydi??? güvenlik neden bu kadar az?? cocuklar birbirlerinin odalarına cok rahat girip cıkıyor bir
Reklam
Anlatıcıda özgüvensiz olduğu ve kendi karakteriyle ilgili güçlü görüşleri olmadığı için kendini dünyadan tamamen soyutlama eğilimi vardı. Yakın zamanda verdiği kayıpların da etkisi vardı fakat bu kayıplar da (ailesi) bunalımının kök nedeni olan self-hatred ve kimlik belirsizliğinin birincil sebebi gibi görünüyor.
Anlatıcı, kendi varlığıyla ilgili herhangi bir olumlu ya da olumsuz yargıda bulunmak cüretkarlık gibi hissettirdiği için tamamen varlığını yok etmeye çalışıyor.
Erkek arkadaşının bs olduğunu anlayacak kadar zeki ama onu kendini yakıştırmayacak cüreti bulacak kadar kendi değerinin farkında değil, bu da onu yıkıma -bir süreliğine- götürüyor.
En yakın arkadaşıyla ilgili acımasız görüşleri birçok kişi tarafından sinir bozucu bulunmuş fakat arkadaşını tasvir edişi kendi içinden gelen bir kötülükten ziyade mükemmel bir gözlem gibi hissettirecek kadar ikna ediciydi.
Özgüvensizlikle ve hayata karşı hevessizliğiyle karışık iddiasız tutumu relatable idi benim için, bu yüzden karaktere yakın hissettim ve kendi varlığımı onaylatmış oldum bir bakıma.
ben kitabı düşünüyorum·352 syf.·1000Kitap
4/10
2026 3. kitabı
Birkaç sene öncenin popüler kitaplarından olan bu kitabı sonunda okudum. O zamanlar da merak ediyordum ama okumak nasip olmamıştı, yıllar sonra bu merakı giderdim.
Kitap hakkındaki genel düşüncem için direkt son paragrafa bakabilirsiniz; o hariç tamamen spoiler içerecek çünkü.
Kitabımız, Nazlı Aladağ isimli baş karakterimizin geçmişinden bir sahneyle açılıyor. Sonra edebiyat dersinden 2. olduğunu görüyoruz, vesaire. Bu sırada da Ezel giriş yapıyor zaten. Kendisi, akademik makine olan Nazlı'yı geçerek edebiyat sınavında birinci olmuş. Hoca da Nazlı'ya bir şans tanıyarak puanını yükseltmesi için Ezel ve Nazlı'ya Gurur ve Önyargı hakkında bir ödev veriyor. İkilinin hikayesi bu şekilde başlıyor.
Şimdi ben, bu Gençlik Serüveni serisini, yazarın klişe olayları kendi bakış açısıyla ele alarak yazdığını biliyorum (hatam varsa düzeltin). Ama bana göre bazı şeyler vardı ki aşırı klişe sahneler bile yerine yazılsa daha iyi olurdu. Bunlara değineceğim.
Kitapta gerçekten Gurur ve Önyargı üzerine inanılmaz kaliteli bir şeyler aramadım değil. Ama karakterlerimiz ödev harici her şeyi yapıp, sonda da ödevden vazgeçiyorlar zaten.
Kitap boyunca Ezel'in Nazlı'ya Naz, Atkuyruğu, Alyeska falan gibi isimler takması ve Nazlı'nın olmaya çalıştığı karakterde birinin bunlara ters tepki vermemesi bana saçma geldi. Her incik boncuğa takılıp buna neden takılmayasın ki; bence gıcık bir davranış.
Ezel, içi dolu görünen ama bence alıntıları ve sabrı hariç pek de dolu olmayan bir karakter. Kızlarla takılan, yarabandı olarak bir başkasını kullanan, rastgele isimler takan, sevdiği kızın arkadaşıyla gerekenden fazla yakın olan birisi. Nazlı'ya aşık olduğu an'ı okuduğumda kafayı yedim; daha iyi bir şey olabilirdi. Birini yirmi dakika görüp ona takıntı yapacak şekilde aşık olmak -veya bunun aşk
“kitaplar politik değildir.” diyenlere önerebiliriz
Biraz popüler kültür kurbanı olduğundan kitaplarla arası iyi herkesin okumasa bile içeriğini bildiği o kitabı yeni okudum EVET OLUR ÖYLE ŞEYLER. Yeni uyarlamasını izleyebilmek için okudum yalan yok…
Ana karakterimiz(ismi zor yazamam kb) hayata, topluma ve gerçekliğe yabancılaşmış(şaka yapıyorsun yaa) ve yaşamak, din, sevgi, ahlak gibi basit şeyleri daha da basitleştirip saçma bulan içinde bulunduğu hayatı sorgulamadan yaşayıp gitmeye her şeyi kadere bırakmaya alışmış birisi(SON BÖLÜMDEKİ HİSLERİ DIŞINDA) Fazla gözlemci ve gereksiz, konfor alanını bozacak,insanların onu yargılayacağı bir iletişime girmektense kendi içinde düşünmeyi tercih eden birisi olduğundan FAZLASIYLA betimleme, çıkarım, benzetme vs okuyoruz. Bunların yoğunluğu okurken beni rahatsız eder aslında ama ana karakteri bizimle yakınlaştırdığı zamanlarda okeyim bu duruma. Kitap da olay değil, ana karakterimizin hisleri, fikirleri üzerine olduğundan kaçınılmazdı. İnsan olmayı, farklı olmanın sonuçlarını, dürtülerin ve dürüstlüğün, çıkarcılığın ve hesaplanmış bir hayattan daha az değer gördüğünü kanıtlayarak yargı sistemini, toplumu eleştiriyor.
Her karakterin gri olduğu(dark romanceci gibi yazmadım YANİ SİYAH BEYAZ İYİ KÖTÜ NET bir algı olmaması) kendi ahlaki değerlerinizi de sorgulayabileceğiniz okurken canınızın sürekli kahve,sigara,şarap çekeceği bir eser. Korkunç derecede relatable bulduğum iç diyalogları vardı ana karakterimizin bu arada. He’s kinda people pleaser ama övgü değil amacı “seninle uğraşamam knk ne dersen o hadi konuş da gidip yatayım” şeklinde.
Mahkeme sahneleri öyle sinirimi bozdu ki baya gerçekçi olmuş tebrik ederim.
YA HARBİDEN YARGI SEBEBİ ANNESİ ÖLDÜ DİYE KAHVE İÇMESİ OLAMAZ KARDEŞİM ŞARAP DA İÇTİ OHHHH AFİYET PAŞAMA.
Han Kang's Greek Lessons has a very minimalist plot, which I actually appreciated. What I found most interesting and relatable was the woman’s perspective on learning a new language. Her ideas about using a 'dead' language to find her voice again were very moving.
Reklam
Reklam