10/10
1 saatte okudu
·Okunma: 22 Şubat 2017 00:00
·2017 21. kitabı
Reklam
kesinlikle underratedOtobiyografik Roman
şahane. fevkalade. herkesin keyif alabileceği bir eser olmadığını kabul ediyorum fakat ilginç bir şekilde bu otobiyografik romanlar beni cezbediyor, Knausgaardin kitaplarında olduğu gibi safyalarin nasıl aktığını gerçekten anlamadım su gibi akıp giden bir kitaptı. gerçekten neredeyse her noktasında tat aldım. kitabın her tarafından üzüntülü bir hikaye anlattığı belli oluyor fakat aslında öyle değil gerçekten üzüleceğiniz kısımlar yok değil fakat öyle mızmız ağlayasınız diye yazılmış bir kitap değil, yılgın bir yaşanmışlık ve alayla, buruk bir geçmişe bakış ile yazılmış. teknik açıdan bir miktar eksikliğini hissettiğimden 10 puan vermek istemedim. şunu da muhakkak belirtmem gerekir ki, kitap epsilondan önce başka bir yayınevi tarafından da basılmış yani demek ki biraz satmış ki epsilon almış tekrar çevirmiş ve basmış, çevirisi genel itibariyle güzel fakat bazı noktalarda küfür etmeye ramak kalıyor, ayrıca kapak fotoğrafı ne alaka cidden, kitabın arkasına baktığınızda beklediğiniz kitap bambaşka ama ancak okuduktan sonra ne kastettiklerini anlıyorsunuz ve fark ediyorsunuz bu götünden anlamış ve aktarmışlar gibi, ayrıca kitaba ani denmiş, dude bu bildiğin otobiyografik roman, anı böyle mi olur? demem o ki kitabın fırtınalar estirmeme sebebi epsilonun ticari başarısızlığı. oldukça güzel bir eser, denk gelirse muhakkak bir şans verilmeli.
what the actual f.......Edebiyat
bu kitaba ilişkin düşüncelerimi toparlamakta oldukça zorlanıyorum. evvela kitabı iki ayrı parça olarak değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum. kitabın ilk yarısında oldukça tatsız tuzsuz hikaye içinde hikaye fevkalade anlamsız tesadüfler sonucu ortaya çıkan politik propagandalar edebi dilden uzak bir skandal mevcut idi fakat ikinci yarısında yazar, yazar olduğunu anımsamış olacak ki gerçekten dili ustalıkla kullanmaya başlamış, propagandaları edebiyat içinde etitmeyi başarmış, karakterleri, duyguları, yaşananları gerçekten tüm yoğunluğu ile yansıtmış. kitabın başından sonuna dek Samuel Samler her ne hissediyor ise aynısını hissediyorsunuz, sıkılınca sıkılıyor, aşık olunca aşık oluyor, kafası karışınca kafanız karışıyor, buhranlar yaşadıkça buhranlara gömülüyorsunuz. yine kitabın başından sonuna olumsuz tatsız tuzsuz bir hava hakim. ayrıca kitabın sonunun biraz zoraki bir hisler sonucuna bağlandığını hissediyorum. kitabın içeriğindeki politik hususlara ilişkin ise çok ofkeliyim, kitabı alırken asla böylesine politika bezeli bir eser okuyacağımı düşünmemiştim, özellikle kitabın ilk yarısında rezalet bir politik propagandayı andırır iğrenç bir dil vardı ve zaten televizyonu açınca karşılaştığım şeylerin aynısı bizim bildiğimizi bize ne anlatıyorsun yani. ayrıca günümüz politiğine ilişkin eserlerden hiç hazetmem hele ki böyle yarısı kurgu yarısı gerçek hayat bezeli ise ki bu durumda tamamen çorba oluyor neyi uydurdu neyi gerçek olarak yazdı diye. yine de ikinci kısım bir kitaptan alınacak tadı verdi denebilir.
Reklam