Kübra Ögretmen

Kübra Ögretmen
@renkdefterim
“Yeryüzünün öğretmeni olabilmek için, gökyüzünün öğrencisi olmak lazımdır!” -Bilge Kral Aliya İzzetbegoviç-
Daha nasıl tarif edilebilir yalnızlık ve sevgisizlik girdabı
Çok mu yalnızdım? Öyleyse bile, bunu kendim kalabilmek için göze almış olmalıydım. Ama işte, insan bazı bedelleri ömür boyu ödemek istemiyor. Tek başına bir şey değil, kendinden büyük bir şeyin parçası olmak istiyor bazen. Ummanın damlası, başağın buğdayı, ağacın dalı, hatta dalın çıtırtısı… Çareyi kâinatın sırrında değil, kendi gibi bir başka ben’in yamacında arıyor. Ufacık bir yakınlık uğruna, canını sıkacak, kalbini kıracak, kendini değişmeye zorlayıp hayatını büsbütün karartacak birilerini istiyor o zaman yanında. Gidip kanlı bir sunağa uzanıyor. İçinde yıllanmış cefakar, vefakar ben’i, uzak bir ihtimalden fazlası olmayan şaibeli bir ‘biz’ hayaline kurban etmekten çekinmiyor. İlle de başka bir oyunbaz istiyor küçük, kederli oyununa. Çünkü insan denen illet, bütün o fiyakasının ardında, vurulmayı bekleyen sakat bir at yalnızlığına nöbet tutuyor. Evrendeki en hacimli kalabalığı, yalnızlıktan gebermek üzere olan insanlar oluşturuyor.
Sayfa 193·Kitabı okudu
Psikoloji
Reklam
Birazdan birileri birilerine hayatın devam ettiğini müjdeleyecekti. Hayat da devam edecekti sahiden ama artık o eski hayata benzemeyecekti. Dünya, böyle eksile eksile, hiçe varıncaya dek kendi ekseni etrafında dönmeye devam edecekti. Kendi etrafında fır fır dönen bir şeyi ciddiye almaya çalışmaktı belki asıl aptallık.
Sayfa 192·Kitabı okudu
Kimseden sevgi dilenme. Dilencilere kıymetli bir şeyini vermez hiç kimse.
Sayfa 179·Kitabı okudu
Anlatmaya en az yarayanın kelimeler olduğunu anladığın beri daha az konuşuyor.
Yaşadığımız yer küçüldükçe yavaşlıyor muydu adımlar? Hatta belki zaman bile.
Reklam