NotlarDuygu ve Düşünce
Bir sabah uyandım. Yolunda gitmeyen ne kadar çok şey var hayatta, fark ettim. Tüm bunlar konuşulmalı, dedim. Kendime. O sabah tanıyamadığım bir ben vardı aynada. Savrulmuş, hırpalanmış, dağılmıştı.
Bölüm 5°•○Edebiyat
“Geşt iderken bu zemin sahrasın
Seyr iderken karasın deryasın”
Bu yeryüzünün çöllerini dolaşırken,
__Genellikle romancılığa geçiş için bir basamak kabul edilen ve bu sebeble “yetim evlat” muamelesine tâbi tutulan hikâye sanatı, ister müstakil bir kıymet olarak değerlendirilsin, isterse romanın
**Bütün dünyanın “uygarlık krizi” yaşadığı bir dönemde, insanlık “yeni bir yol” arayışıyla karşı karşıyadır. Sezai Karakoç’a göre bu yeni yolun mimarı “diriliş insanı” ve ondan peyda olacak nesil
Yoksa gözlerin midir gökyüzünde yıldızlar Kalbinde gizlediğin masallarda her mevsim
Gül kokan karanfiller, lâle renkli yaldızlar
Yağmura başkaldıran gözyaşı, aşk ırmağı
Ya senin yollarında biriktirir kışlar
Ya da benim yurdumda sonbahardır genç kızlar
Kuşkular bizi bekler yolların ayrımında
Bulsak da bahçemizde unutulan kuşları
Aldılar bulutları yorgun düşlerimizden
Farkında mısın, hayat gidiyor elimizden...
Nurullah Genç 
Rüveyda
Düşündüm de; insanlar renkli(gotkusakli) cinsel kimliğini sözde arsız nefsinden değil de güya doğuştan alıyor imiş ya! Acaba gay öküz var mıdır yahut lez inek? Ne bileyim ben epey süre hayvancılık yaptım, hiç horoz beceren horoz görmedim, koç binen koç görmedim. Terbiyesiz, arsız, ahlaksız, densiz, nefis esiri olmuş olanlar kendilerini türlü cinsel sapkınlıklarla meşru göstermeye çalışıyor. Hiç birine saygı duymuyorum bu yönleriyle, insanî yönleri hariç... Bişnev...