Hasan G.
@requiem
Eski günleri getir; bugünlere gaz döküp yakalım… O.Kemal
Şu anda okuduğu kitap
Beton:
-Sizin koğuştanım, ama sizden değilim!
Kaya Ali sertçe döndü:
-Niye? Bizden farkın ne?
-Ben orta sondan belgeliyim oğlum!
-Onu yiyen geçen sene öldü!
Beton sinirli sinirli döndü:
-Varsa içinizde benimle imtihan olacak, çıksın!
Oradakileri gözden geçirdikten sonra sordu:
-Üç virgül bir, dört, bir altı, nedir?
Beton yüksek sesle:
-Enayiler, cahiller! dedi.Daha Pi'yi bilmiyorsunuz be! Ulan sizin yerinizde olsan insan diye gezmem be!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Murtaza’dan sonra 72.Koğuş’u da oldukça beğendim. Hikayenin yanında Orhan Kemal’in üslubu yakalıyor insanı çünkü sanki koğuşun içerisinde yarattığı karakterle beraber yazıyor hikayeyi. Koğuş üslubu ve şartlarının bu kadar korkutucu anlatılmasında Nazım ile Bursa cezaevinde geçirdiği yılların etkisi kaçınılmaz sanırım, gerçek mahkûmlardan esinlendiği aşikârdır. Bu sebeple de ayrıca sarsıcıdır.
Bu kitabında aslında iyi ile kötüyü ayırt ederken yapılan küçük iyiliklerle nasıl değişimlerin meydana gelebileceğini, umudun hep var olabileceğini, umudu kaybetmektense aklın kaybedilebileceğini anlıyorsunuz. İnsana verilen değerin yerlerde gezdiği, onurun ve haysiyetin ayaklar altına alındığı ortamlarda, değersiz olan insanda da ahlakın yitirildiği anlatılır. Yine de her zaman umut vardır. Taa ki ortam şartları sizi yutana kadar. Bir yandan da yoksulluğun ve imkânsızlığın sınırları zorladığı bir kurgu ile yüreği burkar, insanlıktan utandırır.
Kitabı okurken nedense aklıma ayrıca Şener Şen’in Milyarder filmi geldi, piyango vurduğunda insan davranışlarının 180 derece dönüşüne tanık olmuştuk, benzettim.
Bunun yanında Orhan Kemal’in hikâyelerindeki karakterler daha doğrusu bulduğu takma isimler eğlenceli: Tavukçu Recep, İzmirli, Beton, Kaptan, Berbat, Adembaba’lar, Bobi, Kaya Ali, Dalyan Rıza, Uzun Emin, Kuru Nedime. Kim bilir bazılarını gerçekten de görmüştür.
Sonuç itibariyle, Orhan Kemal’in hayatında belli bir dönem tecrübe ettiği, okunması gereken önemli bir hikâyesidir, çünkü yoksulluğun, imkânsızlığın, umutsuzluğun arasından insanı anlatır.
Deniz Gezmiş
Baharda sonbaharı yaşatan 6 Mayıs, kuru yapraklar gibi süzülür gözyaşları yüreğimizde...
Nazım'ın dizeleri,,,Deniz'in dilinden düşürmediği ve kendini düşlediği:
— Delikanlım!.
İyi bak yıldızlara,
onları belki bir daha göremezsin.
Belki bir daha
yıldızların ışığında
kollarını ufuklar gibi açıp geremezsin..
Delikanlım!.
Senin kafanın içi
yıldızlı karanlıklar
kadar
güzel, korkunç, kudretli ve iyidir.
Yıldızlar ve senin kafan
kâinatın en mükemmel şeyidir.
Delikanlım!.
Sen ki, ya bir köşe başında
kan sızarak kaşından
gebereceksin,
ya da bir darağacında can vereceksin.
İyi bak yıldızlara
onları göremezsin belki bir daha...