“...Sonra, Tanrı bir yüksek yosmaya aşk bahşedince, ilkin bir bağışlanış gibi görünen bu aşk hemen her zaman bir ceza olur onun için. Çilesiz arınma olmaz. Tüm geçmişi başına kakılabilecek bir suç olan yaratık birden bire derin, içten, dayanılmaz aşka, hiş duyamayacağını sandığı bir aşka kapılınca, bir de bu aşkını söyleyince, sevilen adam ne kadar egemen olur ona! Ona “Para için yaptığınızdan fazla bir şey yapmıyorsunuz aşk için!” diyebilmenin acımasız hakkıyla ne kadar güçlü bulur kendini.”