Bütün bir aydır yoğun biçimde yaşadığı heyecan ve üzüntüden öylesine bitkinleşmişti ki, bir dakikacık için bile olsa, nasıl olursa olsun, farklı bir dünyada dinlenmek istiyordu.
"Vronskiy, Anna'ya kopardığı ve soldurduğu bir çiçeğe bakan, ama onu koparmasına ve öldürmesine neden olan güzelliği pek zor tanıyan biri gibi bakıyordu."
" -Neyin var? -diye sordu Sçerbatskiy.
-Bir şeyim yok, dünyada gülecek o kadar az şey var ki.
-Ne demek az şey var? Mulhouse yerine birlikte Paris'e gidelim. Bakın nasıl eğleniyoruz!
-Hayır, ben artık bittim. Ölme zamanım geldi.
-Demek öyle! -dedi Şçerbatskiy gülerek.-Bense yaşamaya daha yeni başladım."