"Aşk; akıl için bir sırrı kadim,
Maşuk, aşık bir ism-i azim,
Sekarat girdabındaki bir derviş gibi,
Aşık, maşukun adını tesbih eder de eder...
Ama ne içinde erir, ne sonuna erer,
Ne O'nu geçer, ne O'ndan geçer,
Halkın gözünde değersiz bir derbeder, akılsız bir mezcuptur O,
Hâlbuki uçsuz bucaksız, dipsiz kenarsız, hadsiz hudutsuz bir alemde mahpustur mahkûmdur mahcuptur O.
Hiç kimse bilmez, bilemez.
Aşk bir kemendi esaret gibi görünür sana amma,
Aslında o maddeyi manaya, cesedi ruha, aklı kalbe, görüneni görünmeyene bağlayan bir miraç-ı hürriyettir.
Bir yanın zelil olsa da, bir yanın azizdir.
Bir yandan yaksa da Aşk, bir yandan serindir.
Tıpkı bir afyonu manevi gibi içine girmekle kalmaz, iliklerine siner,
Sonrası bir meftanın sekarat hissizliği sanki
Artık donsan da, yansan da fark yok gibi
Hâsılı kelam, Aşk ilahtan insana lütfedilmiş bir haldir,
Bunun üzerine söylenecek her söz ne idüğü belirsiz bir kıyl-ü kaldir"
#Yasin Pişgin