Kitapları artık yeni bir dünya bulmak için okumadığımı fark ettim. Kendimi bulmak için okuyormuşum. Satırların altını çizip "işte ben" demek için. "Ben de böyle düşünüyorum" ya da "ben de böyle seviyorum" diyebilmek. "Ben de korkuyorum ama senin kadar güzel söyleyememiştim."
Nefsimi kudretinin elinde tutan Allah’a yemin ederim ki, Peygamber öldü>>
Sonra âlemlerin, yüzü suyu hürmetine yarattığı o yüze baktı;
<<Hayatında ne güzeldin, ölümünde ne güzelsin!>>
Devam etti:
<<Öldün...İkinci defa ölmeyeceksin!...>>