Nisa Altınışık
@rhinestone
ÇiçeklerimEdebiyat
Nadir çiçeğimi, çiçeklerimi, hatırlıyorum. Kokularını anımsayarak kendimi kaybettiğim oluyor. Her şeyi yapabilir hale geliyorum. Tanrıya inanıyor, dua ediyor, hobi olarak yedi yılda bir kez teravihe gidiyorum, materyal dünyama geri dönüyor ve yine her şeyi reddediyorken buluyorum kendimi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şu saatler duyduğum her ses canımı yakıyor, kalbime saplanmakta olan bir hançeri andırıyor. Boğazım sızlıyor. İnsanlar birbirlerini bıçaklıyor, canlarına kastediyor, kaldırım kenarlarında kan akıtıyor. Sabahında ise geriye kalan kurumuş kan ve bira şişelerinin parçalarını belediye işçileri temizliyor, her şey ortadan kalkıyor. Yaptıkları iş, kanı akan evlatlarına ağlayan annelerin acısı kadar gerçek fakat etkili değil. Anneler de çalıdan bir süpürgeyle tüm hüznü ortalıktan kaldırıp kimsenin nereye gittiğini bilmediği, merak dahi etmediği o yere yollamak isterlerdi.
Yıldızlara bakmak canımı yakıyor. Yıldızlara bakmak gözlerimi yakıyor. Yıldızlar arasında gözlerimle hayali çizgiler çizerken birden gerçeklik kalbimi acıtıyor. Hepsi yıldızların, tanrının suçu. Yıldızlar bu denli güzel olmasaydı hiçbirimiz acı çekmezdik. Yıldızlara bakmak bu nedenle canımı yakıyor.
Ayyaşın ŞarkısıŞiir
İçimde değildi bu. Gelip gidenlerdendi.
Alıkoyayım derken şarap bunu becerdi.
(Bilemiyorum artık, gerçekte neydi?)
Sonra şarap, başkalarını da getirdi,
ta ki ben kendimi tümüyle ona bırakana kadar.
Ben, yani bir deli.
