Bizde insanlar evde ailesine ve arkadaşlarına karşı çok muhabbetli, fedakâr, cömerttir; ama aynı insanlar toplum içine çıkınca acayip umursamaz ve haktanımaz oluyorlar.
Trafikte, ticarette, siyasette...
Aynı şekilde zengin-fakir herkesin evinin içi pırıl pırıldır; ama kapısının önünü çöplüğe çevirir. Bu iç-dış, benimki-öteki- ninki ayrımının keskinliği ahlâkî ikiliğin, ikircikliğin, kısacası münafıklığın bir yansımasıdır. Bizde insanlar böyledir, çünkü düzen öyledir.
Düzen öyledir, çünkü insanlar böyledir.