"Çünkü kaderle barışık olmak geri kafalılığa ve mıymıntılığa değil, atılganlığa daha çok yakışan bir erdem."
"Hak ararsın, hak yemezsin."
Reklam
Aaaa o kadar heyecanlıyım ki, uzun süredir bir kitabı bitirdiğimde o kapağı kapatırken gelen "Vay be." hissini yaşamıyordum. Kitabı çok uzun bir sürede okudum, bu kitaptan kaynaklı mı yoksa odak sorunu mu yaşadım bilmiyorum. Bir ara yarım bırakmayı bile düşündüm ancak iyi ki üstüne gitmişim diyorum şimdi. Ben sanırım en çok Saramago'nun diyaloglarındaki dümdüzlüğü seviyorum. Yani nasıl desem, söylemek istediklerini öylesine dümdüz ama öylesine kimsenin yakalamadığı bir noktadan tutuyor ki bu durum beni inanılmaz keyiflendiriyor. Yazarın okuduğum dördüncü kitabı ve sanıyorum ki favorim de bu. Hani güncel tabirde, "Google açtırmak." terimi var ya, Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş da bunu yapıyor. Daha fazla ne diyebilirim bilmiyor, üstadın ellerinden öpüyorum.
