Asıl iyilik tanımadıklarımıza yaptığımız iyiliktir; halbuki biz bütün hüsniyetimizi dostlarımıza saklayıp bunların dışında kalanları bir çırpıda ve kısa bir hükümle fena addediyoruz!..
Yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek, hayatın Sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir ana bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak... Ve bilhassa bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek, Onu bekleyerek yaşamak...