Hayatımı , ne işe yaradığını bilmedigim zavallı yaşantımı düşündüm .
Nohut ve makarna gibi ,bir araya getirilmeyen parçalardan oluşan günlerime acıdım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İşte savaşmadan yenilmiştim fakat zararı yoktu bütün korkaklar gibi hem ölüyordum hem diriliyordum. On yüz bin canlı olmuştum.
Nedir bu çılgın içtenlik onun bakışında?kırılgan ruhun susan çığlığı? Zamanın anlamsızlığının ürkünçlüğü ?
Ben yalnızken
kendi kendime fazla geliyorum
Eksiltin beni daha çok