Vendetta
@rmzngkky
Fikirlere kurşun işlemez.
Yunus Emre'nin şiirlerinin toplandığı güzel bir eser. Hayatı hakkında pek bir bilgiye yer verilmemiş fakat önemli noktalara değinilmiş. Şiirlerine eski Türkçe olarak yer verilmiş. Güzel bir çalışma olmuş, şiir severlere tavsiye ederim.
Yunus Emre - Hayatı ve Bütün ŞiirleriAbdülbaki Gölpınarlı · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20201,116 okunma
Reklam
İyi akşamlar güzel insanlar:)
Kitabın kahramanı olan Meursault, asosyal, belki biraz ruh hastası ama her ne olursa olsun yaşadığı dünyaya, insanlara, sevgiye, üzüntüye, herşeye yabancı birisi kendisi. Annesinin ölümüne üzülmeyen değişik bir tip. Ortada bir sebep yokken Arab bir insanı öldürmesi sonucu idama mahkûm edilir.
İşlediği suçtan değil de annesinin ölümüne kayıtsız oluşu ceza almasına sebep olmuştur. Aslında bir bakıma burada Albert Camus dönemin adalet anlayışını da eleştirmiş.
Bence herkes okumalı bu kitabı çünkü hayatı sorgulamana sebep oluyor.
Zülfü Livaneli benimsediği dünya görüşünü kitabında da en güzel şekilde okuyucuya aktarmış. Bu dünya da Livaneli gibi düşünen insanlar olduğu müddetçe hala umut var demektir.
Yazarın bu kitabında öne çıkardığı düşünce İNSAN. Kimliği, milliyeti, dini ne olursa olsun, onun için önemli olan sadece insan. Acı çeken, sevinen, üzülen, umutları ve hayalleri olan insan. Kitapta anlatılan 3 kadının hikayesi de bu düşüncenin en güzel örneği. Çünkü bu kadınlardan birisi Ermeni, birisi Yahudi, diğeri ise Türk. Bu 3 kadının çektiği acılar, yaşadığı olaylar birbirine benzer nitelikte olması okuyucuya farklı bir açıdan bakmayı sağlıyor. “Duygular evrenseldir” ifadesinin en güzel örneği olmuş bu kitap.
Kitapta bazı önemli konulara da değinilmiş. Yahudi soykırımı, ermeni meselesi, mavi alay gibi. Bu konular hakkında parça parça bilgiler verip okuyucunun merakını kamçılamış yazar.
Uzun zaman önce hesaplaşmaktan korktuğum sorunumu gün yüzüne çıkardı Zweig. Aynı kitabın kahramanı gibi benimde duygularımda donuklaşma gibi bir problemim vardı ama ben bu sorundan hep kaçtım, yüzleşmek istemedim. Etraftaki pisliklerin halının altına atılması gibi bir şeydi yaptığım. Orda olduğunu biliyordum fakat görmüyordum, kimse bilmiyordu. İnsanların karşısında şekilden şekile girdim hep. Onların anlattıkları, sevinçleri, acıları hiçbir şey uyandırmıyordu bende. Yaşadığım onca şey benim içimde hiçbir anlamı yoktu sanki. Hissizleşmiştim, ama en kötüsü de buna alıştım artık.
Şimdi ise bu sorunumla tekrardan karşılaşacağım herhalde.
Bir yandan bu kitabı okumuş olmam beni rahatsız etti çünkü sorunumu hatırlattı. Bir yandan da onunla karşılaşma fırsatı verdi.
Korku nedir? Korkunun bir çok türü var ve hepsinin de bir açıklaması.
Peki sence korku ne? Bence korku, kaybetmeyi göze alamamaktiır. Evet korkan insan belki başarılı olamayabilir, yeri geldiğinde hayatının fırsatlarını kaçırabilir veya aşkını itiraf edemeyebilir ama korkan insan bence gerçekten seven insandır. Yoksa bir insan neden kaybetmeyi alamasın ki?
Stefan Zweig her eserinde olduğu gibi bu eserinde de burjuvazinin iki yüzlülüğünü inceden eleştirmiş.
Kitabın kahramanı olan Bayan İrena,
sıradanlaşmış hayatın vermiş olduğu sıkıntıdan kurtulmak için tehlikeli maceralara atılır. Evli ve çocuklu olmasına rağmen kendisine bir sevgili buluyor. İrena, sevgilisinden değil de, tehlikeli olduğu halde korku duyduğu bu maceradan haz alır. İşte bu tehlikeli oyunun bedeli de korku, yakalanma korkusu. İrene'nın yaşadığı korku dolu günleri, bir nevi bende yaşadım ve Zweig'ıda farklı kılan yani da bu sanırım.
Şiddetle değil, korkarak(çünkü olurken korkularınızı hissedeceksiniz) okumanızı tavsiye ederim:)
