Ama bunu yapamıyorum. Onlara çaresizliğimi gösteremiyorum. Bende açtıkları yaralara bir göz atmalarına izin veremiyorum. Çünkü bana acımalarına ve iyimser, alaycı tavırlara dayanamam.
Sayfa 95
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öfkeden buharlaşıyorum ve bunu gösteremiyorum. Ayaklarımı yere vurmak, tepinmek istiyorum, bağırmak, annemi tutup sarsmak, ağlamak ve bilemiyorum kimbilir neler, söylenen kötü sözler, alaycı bakışlar, suçlamalar beni her gün vücudumdan çekip çıkarılması çok zor olan, gergin bir yaydan fırlamış oklar gibi vuruyorlar.
Sayfa 95
Yine de bunu sana anlatmalıyım, son zamanlarda kendimi nasıl gittikçe artan bir şekilde terkedilmiş hissettiğimi. Etrafımda büyük bir boşluk var.
Sayfa 86
Ben bir kez de başarılı olmayı çok isterdim ve bir kerecik beni seven birisi tarafından cesaretlendirilmeyi.
Beni yargılama, yalnız bazen canına tak etmiş birisi olarak gör.
Sayfa 77
Bazen tanrının beni sınadığını düşünüyorum; iyi bir insan olmam gerekiyor. Hiç örnek alabileceğim kimse olmadan ve hiç konuşmadan, ilerde çok daha güçlü olabilmem için mi?
Sayfa 76