"Kadının varlığına katlanamayan zihniyet; elbette onun yazmasına, okumasına, düşünmesine de karşıdır" diyen Virginia, şüphesiz bir dahiydi. Perdenin arkasındaki kız kardeşlerine sesleniyordu: "Para kazanın, kendinize ait bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!"
...
Yine hüznü kırk doğuran bir kadın, bir sürgün, hiç geri dönülemeyen bir şehir, kucaklanamayan bir anne ve kanser..
“Diyorum ya hayat güzel, kadınlar çirkin.”
“ Kürtlerin çoğu hünerli ve gözü pek olduğu halde, neden hepsi zanaatten ve bilgiden uzaklar, neden Kürtler okuma-yazma ve eğitimden mahrumlar. Bu düşünceler beni tümüyle düşünceye saldı, üzüldüm ve eziyet çektim...”