Herif sokağın ortasında yatıyordu. Kan içinde yatıyordu, tıpkı ölmüş gibi. Belki de ölmüştü. Öldüyse eğer, sinemalara gidemeyecekti. Sıkıldı mı oturup ağlayamayacaktı.
İki bin can, iki çuval altın harcansa,
Yine çözümlenmeyecek entipüften bir mesele.
Rahatlığın, zenginliğin çıkardığı bir çıban bu!
İşliyor, patlıyor içinden ve insan
Bilmiyor niçin, neden öldüğünü...