sierra lilias
@rockandroger
21yo, intj
for his mourners will be outcast men,
and outcasts always mourn.
Şu anda okuduğu kitaplar
Aşk yüzünden acı çekmeden aşk nutukları atmaz insan. Kelimelerin ruhumuz üzerinde esrarlı güçleri vardır ve sanat eseri, biçimi aracılığıyla, normalde kendiliğinden filizlenmiş olması gereken bu duyguyu içimizde yaratabilir. Samimiyet dediğimiz, sanatçının bilinçsizce üslubuna kattığı bir şeydir çoğunlukla; dilin etkilerine karşı hassas olan ve nadir rastlanan bazı mizaçlarda ise, birtakım lafların ve ifade biçimlerinin aniden bu insanların arzularını harekete geçirdiğini, bu kişilerin kanlarını damarlarında daha hızlı akıttığını ve kökeninde yalnızca estetik bir içgüdü, bir sanat arzusu olan şeyi, değişik, duygusal bir enerjiye dönüştürebildiğini görürüz.
Reklam
Hayatta yaşanan büyük olaylar çoğunlukla insanı pek az etkiler; kişinin bilincinden çıkarlar ve onlar üzerine düşündüğümüzde, bu olayların gerçekliklerini yitirdiklerini fark ederiz. Tutkunun kızıl çiçekleri bile, unutuluşun gelincik çiçekleriyle aynı tarlada yetişir sanki. Onların hatırasının üzerimizde yarattığı ağırlığı reddeder, onlara karşı merhemler yaratırız içimizde. Ama küçük şeyler, önemsiz şeyler bizimle kalırlar. Beyin en narin, en geçici izlenimleri ufak, fildişi bir hücrede saklar.
"Soneler'le uğraşarak zamanını boşa harcama lütfen. Ciddiyim ben. Hem zaten Soneler Shakespeare hakkında ne söylüyorlar ki bize? Yalnızca güzelliğin kölesi olduğunu."
"Böyle sanatçı olunur," diye cevap verdim bunun üzerine.
"Bembeyaz gülmek" ifadesi muhtemelen sadece kadının ana dilinde vardır. Dalgın, mahzun, dağılması kolay bir masumlukla gülümseyen yüz. Ya da öyle bir gülüş.
Sen bembeyaz güldün.
Şayet böyle bir cümlede kullanılırsa sen, hiç sesini çıkarmadan her şeye sabredip gülmek için çaba harcayan birisindir.
O bembeyaz güldü.
Böyle kullanıldığında muhtemelen o, kendi içindeki bir şeylerle vedalaşmak için çaba harcayan biridir.
Reklam