zira sally için geldiği noktada söylemeye değer yegâne şey – hissedilenlerdi. akıllılık aptallıktı. insan sadece hissettiklerini söylemeliydi.
"ama ben" dedi peter walsh, "ne hissettiğimi bilmiyorum."
insan zihni için, üst üste yaşanan olayların duyguları ayağa kaldırmasının ardından gelerek, ruhu hem ümitten hem de korkudan azade kılan eylemsizlik ve kesinliğin mutlak sükunetinden daha acı verici şey yoktur.
eğer ben çıldırmıyorsam eğer erkeksem
herkes bilsin bu sonbaharı kötü dövücem
dünyaya bir anıt bırakıcam felaketimden
pas tutmus bir matkapla geceyi oyuyorsam
bu çirkef karanlığı mutlaka delicem
vurdular, kötü vurdular
ne savaş kuraları
ne insanlık onuru
kara tarihlerinin
iğrenç bir zaferini daha
gövdemize kazdılar
gayrı bu kazıyla büyüyecek gövdelerimiz
biliyerek bilincimizin öfkeli keskinliğini
bu vuruşmada ölü vermedik
ama ant içtik üçyüz yaralı
başlatmak için büyük savaşı
çoğaltıcaz üçyüzleri
açıncaya kadar en güzel çiçek