Elsa sen Silver’a kurban ol ;)
Birkaç sorun var.
Spoilerlı uzun bir yorum olacak
Kitap boyunca var olan çatışmalar birbirine girmiş gibiydi. Yazar bir noktada hangisini merkez yapacağına karar verememiş gibi.
Örneğin Cole ve Silver birbirini seviyor ve ebeveynleri evlenince kardeş oluyorlar. Bu Silver 18 yaşındayken oluyor. Kitabın ana konusu bu ve Silver’ın babası siyasette olduğu için bir skandalla anılmamak için gizli ilişkileriniz herkesten gizliyorlarlar. Sonra her şey puff oldu. Bu konu çözümlenmeden kitap bitti.
2-) Silver’ın annesi berbat bir anne ve babasıyla boşandıkları süre boyunca kızını psikolojik olarak yıpratan bir ebeveyn. Kim ile bile arkadaşlığını kesmesine neden oluyor falan. Bir noktada annemim şefkati merhametini seviyoruma bağlandı. Ee babanla kalmak isteyecek kadar annenle sorunun vardı hani?
3-) Babası ve annesini bastı. Babası Cole’un annesiyle evliyken oldu bu ve ayaküstü konuşma sonrasında ‘ayy bizimkiler masal gibi bir araya gelecekler, babamda Helen’i boşayacak’ diyerek mutlu oldu. Helen kitabın büyük çoğunluğunda ona annesinden bile daha iyi davranan kadın ve daha spoiler olacak olaylar yaşanmadan öncesinde kadını seviyordu. Neymiş zaten iş anlaşması gibi bir evlilikmiş. Ne kadar çabuk kabullendin ya.
4-) şu takıntılı karakter sorunu en uyuz olduğumdu. Kitap 380 küsur sayfa. 320-340 sayfa boyunca Adam’ın saplantısını, Silver’ı takip ettiğini, köşeye sıkıştırdığını, onun için Kim’e zorbalık yapıp Elsa’yı havuza ittiğini falan görüyoruz. Cole ve arkadaşları onu dövüp gönderiyor. Sonra bu anne babasıyla ilgili olay yaşanıyor ve aniden saplantılı olan Helen oluyor.
TERS KÖŞE ;)
???
Kitap boyunca yazar oradan oraya savrulmuş, orta bir omurga belirleyememiş. Yani ne bunların ilişkisinin gizemi ortaya döküldü ne saplantılı okuduğumuz karakterden sonra gördüğümüz
Yanlış anlaşılmalar silsilesi
Ne bekliyordum bilmiyorum ama bu değildi ya.
Ronan’ın gülücükleri arkasında var olacak travmayı ve Teal’ın duvarları arasındaki o çatışma beklediğim gibi çıktı. Ama ilişkilerin ilerlenişi aceleye geldi.
“Hadi elindekini değerlendir.” buna benzeyen cümleyle Ronan kıza bağlanıyor. Teal desen önceki kitaplardakinden daha uysal ve sakin yazılmış.
Rina travmaları güzel işlese de ilişkiler konusunda bocalıyor. İlişkilerin ilerlenişi o kadar oturtulmamış ki hangi ara karakterlerin birbirlerine aşık olduklarını anlayamıyorsunuz bile.
Bu bir dark romance evet ama bu kitaptaki darklık olmamış hissettirdi.
Levi > Ronan > Xander > Aiden
Astrid > Kim > Elsa > Teal
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu nasıl karakter bu nasıl final SPOİLEREdebiyat
her şeyden önce değişen P.O.V sistemini beğendim ama dört bakış açısında kalmak biraz yetersiz olmuş son savaşta nyxin bakış açısından cyra ve ronan ile olan dövüşleri görmek isterdim hazır nyxden konu açılmışken başka bir konudan devam edelim ilk kitaptan beri gördüğümüz tanıdığımız sevdiğimiz gelişimine şahit olduğumuz bir karaktere bu son uygun mu gerçekten, yazar sanki "ya, ben bir final savaşı yazıyorum birilerini öldürüp dram yaratmalıyım" Demiş gibi ne olduğu belirsiz bir karakter ile gelip boş yere hiçbir işlevi olmayan bir ölüm yaşadı nyx, ölmeseydi eğer hiçbir şey değişmezdi her neyse biraz daha bu konu hakkında konuşmaya devam edersem buraya sığmaz gelelim başka bir meseleye, lin konusuna bu kitabın elimizde dört ana karakteri var diğer üçünün zaten tamamen onlara ayrılmış koskoca kitapları var yani yaşayacakları gelişimleri tamamlamışlar bu kitapla artık hikayelerine bir nokta koyacağız ama lin öyle değil biz lin ile yeni tanıştık ondan bir gelişim bekleriz yok geldiğinde neyse gittiğinde de oydu karakter hiçbir gelişim göstermedi sözde gösterdiği fiziksel gelişim ise bana gram geçmedi andros ile aralarında olan şey ise aşırı muğlak bırakıldı kardeş siz nesiniz neden böylesiniz gram cevap yok tam diyoruz aha bişey olacak tak ikiside ölüyor yani lin konusunda azda olsa bir gelişim okuyup dahada bağlanmak isterdim özgüvenine yersiz diyenler olmuş ama diğer karakterlere göre daha farklı psikolojideki bir karakter okumak güzel hissettirdi en sevdiğim karakterler ise kesinlikle irithel ve euria irithelin aradan geçen 7-8 yılda geçirdiği devasa gelişim hoşuma gitti baya, okurken gururlandım o derece eurianın ise kafasındaki sesler ikilemler aldığı fevri kararlar aşırı hoşuma gitti güç ve hırsın insanı nasıl parçaladığının canlı örneği bildiğin, drystan ve zaiden
SPOİLERLI Wisteria İncelemesiEdebiyat
**Herkese merhaba bugün Wisteria serisi ile ilgili düşüncelerimi paylaşacağım. Tabii incelemem ağırlıklı olarak final kitabı olan Diyarların yazarı ile ilgili olsa da diğer kitaplarına da azar azar değineceğim. Bu seri benim okuduğum ilk wattpad serisiydi bu sebeple bende duygusal bir yeri vardı özellikle seriye devam ettiysem bunun en önemli sebebi Drystan'dır. Final kitabını yaklaşık olarak bir buçuk yıl bekledik yazar da kendi hesabından "çok geniş bir büyü sistemi ve evrem tasarladım böyle güzel şöyle harika bir final yazıyorum" dediğini görünce beklenti ister istemez arttı. Keşke bu beklentiyi de karşılasaydı(neyse çok uzattım artık kitaba geçelim :))
Öncellikle sevdiğim yanlarında bahsetmek gerekirse yazar yazım dilini oldukça geliştirmiş yani okurken gerçekten kolay akıyor ve betimleme ve diyalog açısından ilerleme kaydetmiş. Bu arada kitabın başına gelmiş en güzel şey Drystan'ın kızıı Rykel'dır. Çok başarılı bir çocuk karakteri tasarlanmış, kitap boyunca sevdiğim tek karakter oldu. Onun dışında dört ana kadın karakterin ağzından kitabı anlatması ben sevmesem de hikayeyi birçok yönden görmemiz açısından iyiydi. Ve iyi yanları bu kadar (maalesef)
Şimdi eleştirmek istediğim yanlarına gelelim başlıklar üzerinden ilerleyelim
Lin kimdi ve neden bu kadar altı boş bir karakter ?
Dördüncü kitabına yani en önemli kitabına başrol yapacak kadar önemli olan tüm evrenin kaderini ona bağladığın karakterinin geçmişi, ailesi ve kim olduğu neden hiç anlatılmadı. Yani gerçekten çok saçma karakter habire işte hafızam gitti hatırlamıyorum deyip duruyor. Neden bir derinliği yok Ve en büyük sorunlardan biri de egoist ve kendinden emin yazılıp en ufak saldırıda yere yığılıp kalmasıydı. Herkes onu geliştirmeye çabalarken o ben yaparım havalarında dolaştı. Ve tabii ki
SPOILER (!)
Kitabın büyük bir kısmı Peri Diyarı’nda geçiyor. Nasiğli Sarayı’nda tutsak edilen kız kardeşi Jasalyn’i kurtarmak için, perilerin dünyasında ve düşman taraf Siğli Sarayı’nda yaşamaya başlayan Abriella Kincaid’in maceralı günlerini okuyoruz. Nasiğli Sarayı’nın boş tahtının muhtemel varisi Kral Mordeus, Jas’i kaçıran kişidir ve onu serbest bırakmak için Brie’ye üç görev verir. Brie, kendi ölümlü dünyasında iyi bir hırsızdır ve Mordeus onun özel biri olduğunu bildiği için, sarayının eski gücünü kazanması için onu kullanmak ister. Brie bu görevleri gizlice yerine getirirken (keşif aynasını bulmak, Grimoricon isimli büyü kitabını bulmak ve sürpriz son görev) sarayında kaldığı Prens Ronan Sebastia
n’a türlü yalanlar söyleyerek güvenini kazanır. Nesnelerin yerini onun sayesinde öğrenip, düşman saraya teslim etmek için eksiksiz bir şekilde bulur. Bu esnada Brie ile iletişime geçen Nasiğli Prensi Finnian, hem amcası olan Mordeus’a hem de düşman prens Bash’a güvenmemesi gerektiğini söylerek onu kendi takımından biriymiş gibi fiziksel güç kazanması için gizlice eğitir. Fakat Brie, onlara güvenmediği gibi Finn’e de her zaman tereddütle yaklaşır. Bir tarafında Siğli Sarayı’nın ihtişamlı gücü ve kalbini henüz
ölümlü dünyadayken kaptırdığı Sebastian, diğer tarafta güçlerini ortaya çıkarmak için gölgelere karışmayı ona öğreten Gölge Sarayı Nasiğlili Finn arasında kalan Brie, kitabın sonunda daha çok güvendiği altın kalpli Sebastian’ı seçer. Onunla bağ kurmayı kabul ettiğindeyse, Sebastian’ın da Nasiğli soyundan geldiğini öğrenir. Kraliçesi olarak taç giyme törenine katılmak yerine, ihaneti kaldıramayarak Altın Sarayı, yani Siğli Sarayı’nı karanlık gölgelere hapsederek orayı terk eder.
İnceleme-Diyarların Yazarı (SPOİLERLI)
Adora Yağmur Wisteria serisini okurken o kadar mutlu olurdum ki anlatamam. Yağmur'un diğer serisini de seviyorum ama Wisteria apayrıydı. Lin'in bu macerası, yaşadıkları gerçekten hoştu. Kendine karşı inancı tamdı. Hiçbir anda vazgeçmedi. Yeni gelen karakterler bana kalırsa pek de önemli bir rol almıyordu. Özellikle de Ronan. Kendisinin resmi olmasına rağmen kitapta sadece adının geçmesi gerçekten onu harcamıştı. Yani karakterde büyük bir güç vardı ama boşuna harcanmış gibiydi. 1 tane bile repliği yoktu. Bunun dışında Arkan Sora. Bu karakter de yerdeki taşları,kayaları oynatabiliyor olmasına rağmen baya arka planda kalmıştı. Bunun dışında SPOİLER olacak ama Nyx'in ölümü saçmaydı. O kadar şey arasından bu karakterini saçmaydı. Sonu karmaşıktı. Hatta bir an Zaiden ve Drystan'ın öldüğünü sandım. Tam açıklanmış değildi çünkü. Sonra kitabı bitirdiğimde anlayabildim. Kitap iyiydi ama bazı eksiklikler vardı. Mesela ana karakterlerin romantizmi yoktu pek. Tabii ki savaş arenasında böyle bir şey pek mümkün değildi. Seriyi okuyacaklara öneririm son olarak. 
Diyarların YazarıDuygu ve Düşünce
Adora Yağmur Wisteria serisini okurken o kadar mutlu olurdum ki anlatamam. Yağmur'un diğer serisini de seviyorum ama Wisteria apayrıydı. Lin'in bu macerası, yaşadıkları gerçekten hoştu. Kendine karşı inancı tamdı. Hiçbir anda vazgeçmedi. Yeni gelen karakterler bana kalırsa pek de önemli bir rol almıyordu. Özellikle de Ronan. Kendisinin resmi olmasına rağmen kitapta sadece adının geçmesi gerçekten onu harcamıştı. Yani karakterde büyük bir güç vardı ama boşuna harcanmış gibiydi. 1 tane bile repliği yoktu. Bunun dışında Arkan Sora. Bu karakter de yerdeki taşları,kayaları oynatabiliyor olmasına rağmen baya arka planda kalmıştı. Bunun dışında SPOİLER olacak ama Nyx'in ölümü saçmaydı. O kadar şey arasından bu karakterini saçmaydı. Sonu karmaşıktı. Hatta bir an Zaiden ve Drystan'ın öldüğünü sandım. Tam açıklanmış değildi çünkü. Sonra kitabı bitirdiğimde anlayabildim. Kitap iyiydi ama bazı eksiklikler vardı. Mesela ana karakterlerin romantizmi yoktu pek. Tabii ki savaş arenasında böyle bir şey pek mümkün değildi. Seriyi okuyacaklara öneririm son olarak. Diyarların Yazarı