Sokaklarda yakalayıp hapse atıyorlar hırsızları, düşmüş kadınları kitaplarda anlatıyorlar. Yazdıkları öykülerde görülmeyen gözyaşları duyulmuyor ama yalnızca göze batan kaba bir alay ve öfke görülüyor.
Bütün yaptıkları da bu zaten, eğlence olsun diye birini alıp anlatıyorlar. Gerçeğe uygun anlattıklarını sanıp övünüyorlar da oysa hiçbirinde hayat yok, hayatı anlama yok, duygu yok. Sizlerin hümanizm dediği şey yok. Yalnızca kendini önemseme var, o kadar.
Güçlü ve zeki bir kadının bakışıyla "Benim kalbim olmadığını biliyor olmalısın!" dedi Estella. "Belki bunun hatıralarla alakası vardır."
Kalpsiz birinin bu kadar güzel olmayacağına inandığımı söyledim.