Kitap o kadar güzel, o kadar muhteşemdi ki... Tasvir edecek doğru kelimeleri kendimde bulamıyorum. Korku, beni müthiş derecede etkileyen ve büyük bir sorgulamanın eşiğine getiren bir kitaptı. Irene'in yaptığı bir hata yüzünden, suçluluk duygusuyla attığı adımları okurken doğruyu söylemek gerekirse onu suçladım. Sonra durdum ve düşündüm, "Onun yerinde olsaydım ben ne yapardım?" diye sordum kendime. Sorgu aslında tam bu noktada başladı. Kafamda yıllardır dolanıp duran, sonuca ulaşamamış bir yaşanmışlık vardı ve bu kitap sayesinde artık eminim, ben bir sonuca varmayı başardım. Bir kitabın, okuyucunun üzerinde böyle bir tesir bırakması... Görülmesi pek de sık olmayan bir durum diye düşünüyorum. Özellikle sonu... Son iki üç sayfayı defalarca okudum. O kadar güzel bir şekilde anlatılmıştı ki o sahne; sanki ben yaşıyordum, sanki onca duygu karmaşasının içinde ben oradan oraya savruluyordum. Hayatım boyunca okuduğum en iyi kitaplardan birisiydi, şiddetle tavsiye ediyorum.