sıla.
@ros_e
Hukuk
28 Şubat
19 kütüphaneci puanı (Geçen ay: 14)
958 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
"Hava kötü dediğimde sadece havadan söz etmediğimi anlamak bu kadar zor mu? İlle de, ben bu hayattan bıktım, türünde sözler mi etmeliyim?"
sıla.
@ros_e
·“Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz? Düpedüz sarıl bana dedikten sonra, sarılmanın ne anlamı kalır?”
Reklam
Dün gece yine kendimce karaladığım şeylerden birini paylaşmak istedim ve bahsettiğim konuyla ilgili bir fotoğrafımı ekledim.Burası kitap uygulaması kendini gösterme meraklısı (yüzüm gözükmüyordu bile) ergen diye tepkiler aldıktan sonra silmek zorunda kaldım.Benim de aslında burada hiç sevmediğim şeylerden biridir saçma sapan fotoğraflar paylaşmak ama bir anlamı olduğunu düşünerek paylaşmıştım.Bahsettiğim linç yediğim yazıyı da buraya bırakıyorum.Burayı sadece kitap alıntılarım için değil duygularımı ifade etmek için de kullanıyorum çünkü.İnsanların duyguları kimseyi bu kadar rahatsız etmemeli diye düşünüyorum.
Geçenlerde paylaştığım fotoğrafın altına bir arkadaşım, 'Sanki bir ağacın gölgesine sığınmış da dünyanın akışını sessizce seyrediyormuşsun gibi,' yazmış. Garip bir şekilde bu cümle, fotoğrafın kendisinden daha çok yer etti aklımda.Gün boyu bu sözü düşündüm. Hayata yetişemediğimden, her şeyin akıp gittiğinden şikayet ettiğim o eski yazılarımı açıp tekrar okudum.#303716980 #298372237 Okudukça bir huzursuzluk çöktü içime. Çünkü ben hayatı sadece kenardan izleyen biri olmak değil, o akışın tam içinde olmak istiyordum. Sanki o gölgede kalarak bir şeyleri kaçırıyormuşum gibi hissettim.Ama sonra fotoğrafa iyice yakınlaştım. O an aslında gülümsediğimi fark ettim. Belki de mesele hayatın hızına yetişmek değil, o durup izlediğim anın içinde gerçekten var olabilmekti.O küçük gülümseme bana çok şey öğretti.
Zaman zaman insanın içine, hiçbir kalabalığın bastıramadığı bir yalnızlık çöker. Öyle anlar olur ki alınan her nefes ruhun içinde ağır bir sıkıntıya dönüşür. Tarifi güçtür bu his; fakat eminim ki