☆ | Düzenbaz |
9/10
Okurken çok ağladım. Aşırı ağladım siz ağlamayabilirsiniz ama ben ağladım. Serinin ikinci kitabıyla Ölüm verdiği görevlerin dozunu daha da arttıyor. Nefret ediyorum hala kendisinden. Çağrı geçmişini anlatmaya başlıyor.Çağrı'nın Gökhan'ın üstüne neden bu kadar gittiğini öğreniyoruz. Gökhan'a çok üzüldüm onun içinde ağladım. Bu kitapta hepsine çok üzüldüm. Mete, Kutay ve Sarp daha geri planda kalmış bence bu kitapta. Gökhan ve Çağrıya çok iğrenç bir görev veriyor. KORKUNÇ biri zihnin bu kadar iğrenç olması ne yaşarsa yaşasın asla elle tutulacak yanı yok. Afra'ya yaşattıkları... Yaptığı seçimler. Egemen'in geçmişine bakıyoruz biraz da olsa aklımda bir kaç teori var ama şuanlık bende kalsın. Egemen'in yaptığı seçim hem şaşırttı hem de şaşırtmadı.Son yüz sayfayı elim ağzımda şoklar içinde okudum. Ölümün iğrenç görevi dokuzun planları... Tam olarak ne planlamıştı merak konusu benim için. Afra'nın cesaret edemeyeceğini düşünüyordum ama şaşırdım ve ağladım...Zaten son kısımda Ölüm ve Afra'nın geçmişini okuyunca daha da şok oldum. Afra'nın ailesinden nefret ediyorum. Okuyacaksanız şimdiden iyi okumalar...
Işıl Limae
"Kimse sevmiyor diye kendimi sevmeye çalışırdım. Kimse ilgilenmiyor diye kendimle ilgilenmeye çalışırdım. Sarılacak kimse yok diye yastıklara sarılırdım. Bunu bencillik olarak görmedim. Ben sadece... kimsenin sevmediği ruhumu kendi başıma sevmeye çalışıyordum. "